STADSMUUR VAN THEODOSIUS 

                       De mens is harder dan steen, sterker dan ijzer en kwetsbaarder dan een roos

De 15 eeuwen oude stadsmuur van Constantinopel, die zich uitstrekt van de Zee van Marmara tot de Gouden Hoorn, is de slechtst bezochte topattractie van Istanbul. De cijfers liegen er niet om: 6,5 km lang, tot 12 m hoog en 5 m dik, uitgerust met 96 uitkijktorens en aan weerszijden forten. De dubbele muur, opgetrokken door de Romeinse keizer Theodosius II, bood een millennium lang bescherming tegen belegeringen, totdat het de Ottomanen in 1453 lukte erdoorheen te breken. Dat betekende het einde van het Byzantijnse Rijk en daarmee van de Middeleeuwen.
Nu is het s werelds grootste Byzantijnse overblijfsel en het is mogelijk de hele lengte ervan te bewandelen. Niet ver de muur, maar er nder langs. Het 1e deel vanaf de Zee van Marmara loopt door het oude Constantinopel. De 2e helft van de stadsmuur begint aan de Millet Caddesi en loopt in noordelijke richting.

Wat stukken muur

Langs de oude stadsmuur komt het Constantinopel van vroeger samen met het Istanbul van nu: de muur mag dan onbruikbaar zijn als verdedigingswerk, hij is nog zeer nuttig in het alledaagse leven van nu. Op, rond en zelfs n de muur speelt zich van alles af. Langs het begin van de muur, bij de Zee van Marmara, wordt de grond bewerkt door boeren die er van alles verbouwen en aan het einde van de dag hun groente en fruit ter plekke verkopen. Op door gras overwoekerde vervallen delen van de muur staat vee te grazen, in de nissen onder de muur zitten kleine bedrijfjes, hebben sommige arme stedelingen hun woning en staan paarden in de schaduw te wachten tot ze bij de smid aan de overkant aan de beurt zijn. Op de begroeiing op de muur ligt was te drogen en rondom een aantal vroegere stadspoorten wordt van alles verkocht: schoenen, speelgoed, huisraad. De oude muur van Istanbul, zo zou je kunnen zeggen, lft.

Een stukje geschiedenis.
De muren van Constantinopel omsloten het oude Constantinopel tot in de 15e eeuw.
De eerste muren werden gebouwd in de 8e eeuw v.Chr. toen Byzantium werd opgericht door Griekse kolonisten uit Mgara. Mgara is een Griekse stad gelegen aan de Golf van Egina, zo' n 35 km ten westen van Athene. Oorspronkelijk was Mgara bekend als Nisaia. Tijdens de bouw van de muur bestond Byzantium uit niet veel meer dan een acropolis.
In de Romeinse tijd was de koloniale stad nog relatief onbelangrijk, maar keizer Septimius Severus liet tijdens zijn regeerperiode (193-211) een 2e muurcomplex bouwen. Daardoor groeide de oppervlakte van de stad aanzienlijk.
Toen Constantijn de Grote (324-337) de regeringszetel van het Romeinse Rijk verplaatste naar het in het jaar 330 tot Constantinopel omgedoopte Byzantium, liet hij de muren verder uitbreiden. Keizer Theodosius II (408-450) liet Constantinopel in het jaar 412 uitbreiden met een 6,5 km lange dubbele muur die liep van de Zee van Marmara tot de Gouden Hoorn. De muur kreeg weliswaar zijn naam, maar hij werd feitelijk gebouwd onder supervisie van Anthemius van Byzantium, regent van Byzantium voor Theodosius II van 408 tot 414. In 439 werd de eerste zeekering gebouwd. In 447 werd de muur beschadigd door een aardbeving, maar werd daarna op tijd hersteld om het leger van Attila de Hun tegen te houden.
In het noordwestelijke deel van de stad, in de voorstad Blachernae, was de Muur van Theodosius zwak. Leo I -keizer van het Oost-Romeinse Rijk van 457 tot 474- liet hem verstevigen en uitbreiden. Bij de Gouden Hoorn werden ook muren aangelegd. Die muren waren bijna ondoordringbaar zoals bleek tijdens talloze belegeringen. De eerste aanvallers die wl door de verdediging heen kwamen waren de ridders van de Vierde Kruistocht in 1204. Ze klommen op de lage zeeverdediging en braken door de muur van Leo I in Blachernae.
De tweede en laatste keer dat de verdediging het moest afleggen was tijdens de belegering van Constantinopel in 1453 door de Ottomanen. Opmerkelijk genoeg vroeg dat weinig moeite van de Ottomanen: de Kerkoporta bleek open te staan! Mogelijk was hier verraad in het spel. Na de belegering maakte de Ottomaanse sultan Mehmed II Constantinopel tot hoofdstad van zijn rijk. Er zou nu een plaquette staan de plaats waar de Ottomanen de stad binnenvielen.
In 1458 liet Mehmed II de burcht, die later de naam Yedikule -Zeven Torens- of Gouden Poort kreeg, weer opbouwen. Later gebruikten de Ottomanen deze burcht als gevangenis.
Tegenwoordig staan grote delen van de Muur van Theodosius nog overeind als herinnering aan het lange tijdperk van het Romeinse Rijk. Verschillende delen zijn beschadigd door recente aardbevingen, maar er zijn ook stukken gerestaureerd. Er loopt een groot restauratieproject in samenwerking met Duitsland. Het trac loopt door de buitenwijken van Istanbul, geflankeerd door parken.

Wat gegevens.
.de muren zijn gemaakt van keien en bakstenen
.er ligt een 20 m brede en 10 m diepe gracht voor de buitenmuur
.de binnenmuur is 5 m dik en 12 m hoog met zeshoekige torens
.de buitenmuur is 2 m dik en 8,5 m hoog en
.de fortificatie bestaat uit 96 torens van 18 tot 20 m hoog. 
Geometrische dessins in stadsmuur

De poorten.
De stadswallen hadden vroeger 11 poorten. Er waren poorten voor de burgers en poorten voor de militairen. De poorten voor de burgers kregen namen, de poorten voor de militairen nummers. Een aantal van de poorten voor de militairen kreeg later ook een naam. Er zijn redenen aan te nemen dat verschillende poorten voor de militairen ook door burgers mochten worden gebruikt.

De 11 poorten waren:

Omdat geen enkele poort is voorzien van een tekstbordje weten we niet welke poorten dit zijn

Mihrimahmoskee