Dag 6. Maandag, 13 september 2010
Omgeving hotel
Istanbul-Amsterdam-Harmelen

Wie een vriend zoekt zonder fouten, blijft zonder vrienden

De zon schijnt weer!
We ontbijten uitgebreid en op ons gemak op het dakterras.

We lopen door de Uҫler Sokak en door de Peykhane richting Zuil van Constantijn. Hoe anders is zo'n straat overdag in vergelijking met 's avonds wat later. Supermarkten, wasserettes, kleine winkeltjes met huishoudelijke spulletjes, eetcafeetjes en veel mensen die allemaal in versnelde pas naar hun werk gaan, zorgen voor heel wat levendigheid.

Typisch Turks winkeltje

We gaan eerst naar de Cisterne van 1001 Zuilen. Het is een waterreservoir, dat dateert van de 4e eeuw n.Chr. Het reservoir is na de Basilica Cisterne het grootste van Istanbul. De naam voor deze cisterne komt voort uit dichterlijke overdrijving, want het waterreservoir heeft nooit 1001 zuilen gehad. De grote ruimte wordt door "slechts" 224 zuilen ondersteund. Hiervan zijn er nog 212 intact. Het is niet voor de eerste keer deze dagen dat we voor een gesloten deur komen. Ook hier is restauratie weer de oorzaak. Wat vreemd trouwens want de cisterne was ook in de jaren '90 al lange tijd wegens restauratie gesloten. Daarna werden er in 1999 verscheidene winkeltjes waar men juwelen, tapijten en tegelwerk kon kopen gehuisvest. Ook een cafť. Kennelijk is er iets niet helemaal goed gegaan. Door het traliewerk van het toegangshek kunnen we in de duisternis nog een paar zuilen ontwaren.

Dan gaan we maar naar een achthoekig mausoleum in empirestijl, dat in 1838 werd voltooid en een jaar later de rustplaats werd van sultan Mahmut II. Het mausoleum is weliswaar vernoemd naar Mahmut II, maar er staan ook de tombes van de sultans AbdŁaziz en AbdŁlhamid II. Korinthische zuilen en muren tonen dat het mausoleum in een tijd van overwinningen is gebouwd. Dat is ook te zien aan de mooie grafstenen en aan de fontein. In de graftuin liggen veel bey's, efendi's en paşa's begraven. Opvallend is dat er op de begraafplaats ook een cafť is. Het ziet er jammer genoeg niet uit of er dagelijks (nog) bezoekers komen. 

De Zuil van Constantijn zagen we al eerder, maar niet zo prachtig in de zon. De zuil werd gebouwd in 330 n.Chr. ter ere van de inauguratie van de nieuwe Byzantijnse hoofdstad Constantinopel. Hij is gemaakt van porfier uit Heliopolis in Egypte. De zuil werd oorspronkelijk bekroond door een Korinthisch kapiteel met een beeld van keizer Constantijn, gekleed als Apollo, dat bij een storm in 1106 naar beneden viel. De zuil is door verschillende branden, vooral die van 1779, behoorlijk beschadigd, waardoor hij ook bekend staat als de Verbrande Zuil. De voet van de zuil zou bergplaats zijn van verschillende relikwieŽn en is om die reden in steen gevat. Tot de relikwieŽn behoren de bijl waarmee Noach de Ark bouwde, de flacon met zalfolie van Maria Magdalena en restanten van het brood waarmee Jezus de menigte te eten gaf.

Zuil van Constantijn

We lopen door naar de hele grote Gazi Atik Ali Paşa Moskee, maar die is jammer genoeg gesloten.
Dan maar naar het kleine gezellige terrasje onderaan de trappen naast de moskee. We laten ons de Turkse koffie goed smaken.
We wippen ook nog binnen bij een groot warenhuis tegenover de Zuil van Constantijn. Hoe on-Nederlands is de wijze van uitstalling van datgene wat te koop is: zelfs de trappen naar de bovenverdieping staan zowel aan de linker- als aan de rechterkant vol met potten, pannen en kleine elektrische apparaten.

We lopen nog ťťn keer door het Hippodroom. Lang niet alle bankjes zijn bezet. Dat hebben we nog niet vaak meegemaakt.

Hippodroom

Het is 11.30 uur. We gaan terug naar het hotel. Om 12.00 uur moeten we uitchecken. Om 14.00 uur worden we afgehaald door een busje dat ons naar de luchthaven zal brengen. Die 2 uren overbruggen we op het dakterras. Voor onze laatste lira's nemen we nog een biertje. Er liggen wel zo'n 50 schepen op de rede. En ook nog 3 vissersboten. In de haven liggen nog eens zo'n 10 vissersboten en 4 veerponten. Die hebben allemaal Bursa als bestemming. We hebben ook zicht op een jachthaven.

Het busje haalt ook nog van ťťn ander hotel 2 gasten af die naar de luchthaven moeten. We rijden langs de muur van het Topkapi kwartier en langs de Gouden Hoorn.  Om even na 14.30 uur zijn we al op de luchthaven. We kunnen nog niet inchecken want het vliegtuig vertrekt pas om 17.10 uur. Tijd genoeg dus om in de heel grote vertrekhal een rustig rond te lopen.

Over de Kennedy Boulevard naar de luchthaven
Op de Kennedy Boulevard

Ook terug vliegen we weer met een Boeing 737-900 van de KLM. Hij krijgt pas een half uur later dan gepland toestemming op te stijgen. We hebben gelukkig voor ons allebei weer een gangpadplaats kunnen regelen. Volgens de gezagvoerder zal de vliegtijd 3 uur en 5 minuten bedragen, maar, zo merkt hij op, de wind waait zodanig gunstig, dat we naar alle waarschijnlijkheid zonder vertraging op Schiphol zullen landen.
Tijdens de vlucht krijgen we een broodje komijnekaas en een broodje kip met een wijntje. Later nog een chocoladekoek en een kleine Mars.

Inderdaad landen we zonder vertraging in Amsterdam. Op de koffers hoeven we niet al te lang te wachten. Intussen belt Taxi Middelweerd. Die is er dus ook al.
Om 21.00 uur zijn we thuis. Ook dit was weer een fijne reis!