Volgens de legende is Lissabon gesticht door de Griekse held Odysseus tijdens zijn lange tocht van Troje naar huis, de Odyssee. In werkelijkheid stichtten de Feniciërs rond 1200 v. Chr. de nederzetting Alis Ubbo, Veilige haven. De Romeinen veroverden de stad in 205 v. Chr. en gaven hem de naam Olissipo. Maar Julius Caesar gaf de stad de eretitel Felicitas Julia. Na de Romeinen verschenen de Germanen en begon rond 585 de heerschappij van de Visigoten. In 711 veroverden de Arabieren het Iberisch Schiereiland en noemden de stad Aschbouna. In 1147 verdreven de kruisvaarders de Arabieren. De stad kreeg toen vrij algemeen de naam Lisboa.
Lissabon was geliefd bij alle volkeren die er zich vestigden, zowel om zijn prettige sfeer en milde klimaat als om zijn strategische ligging die gunstig was voor handel en verkeer.

Lissabon, de op 7 heuvels gebouwde hoofdstad van Portugal, ligt op slechts een paar uurtjes vliegen van Amsterdam en leek ons dankzij de bezienswaardigheden een perfecte stad voor een stedentrip. Lissabon ligt aan rivier de Taag en biedt een goede mix van historie, sfeer en cultuur. Je kunt er lekker en betaalbaar eten en het klimaat is er aangenaam. Op elk hooggelegen punt vind je wel een miradouro -een belvedère of uitzichttoren- met een mooi uitzicht over de stad. Oud en nieuw ontmoeten elkaar in smalle straatjes, in moderne woonwijken en in alle architectuur. Overal ruik je de rookwolken van de kastanjeverkopers die met hun houtskoolvuurtjes op elke straathoek staan.

Bij het horen van de naam Lissabon denken veel mensen direct aan fado en aan azulejos. Fado, de muziek en azulejos, de muurtegels.
Het levenslied van de 'Lisboetas' is fado. Smachtende woorden als lijden, hartzeer en heimwee, gezongen door in het zwart geklede mensen, zijn kenmerken van het Portugese levenslied. De klanken daarvan rijzen nog steeds op uit de gezellige en sfeervolle fadohuizen in de nauwe steegjes van wijken Alfama en Bairro Alt
o. Eén van de personen die de fado afgelopen eeuw nieuw leven in heeft geblazen is de fadokoningin: Amália Rodrigues.
Tegeltje, tegeltje aan de wand... Zowel in hun huizen, in restaurants, in cafés, op metrostations als in winkeltjes hebben de Portugezen muren vol met de typische azulejos. Helemaal zeker is het niet, maar het woord schijnt afkomstig te zijn van het Portugese woord voor blauw, azul, of van het Arabische woord al-Zulaij, wat mozaïek betekent. De tegeltjes zijn al bijna 6 eeuwen oud en beelden vaak de geschiedenis van Lissabon uit.

We besloten van 12 tm 17 maart 2012 naar Lissabon te gaan. Vervoer en hotel lieten we regelen door De Jong Intra Vakanties. We kozen voor hotel Mundial.

We bereidden ons voor aan de hand van de reisgidsen:

opsommingsteken

ANWBeXtra Lissabon

opsommingsteken

Capitool Reisgids Lissabon

opsommingsteken

Citywijzer Lissabon

opsommingsteken

Insight guide Lissabon

Ook lazen we de boeken:

opsommingsteken

O Lissabon, mijn thuis (Het Oog in 't Zeil Stedenreeks 3)

opsommingsteken

Het pianokerkhof (José Luís Peixoto)

opsommingsteken

De laatste kabbalist van Lissabon (Richard Zimler)

opsommingsteken

Fado. De tranen van de Taag (Dirk Lambrechts)

opsommingsteken

Dansen en muzikale folklore van Spanje en Portugal (Maya Hoogveld)

De informatie op deze homepage is onder meer uit deze boeken afkomstig.

We keken ook nog naar de dvd:
opsommingsteken

Fados

 

 

Lissabon