GESCHIEDENIS

 

Marokko kende lange tijd een vrij geÔsoleerd bestaan. Het land is van oudsher bewoond door Berbers. Dat is een volk dat tussen het 3e en 2e millennium v. Chr. ontstond uit een vermenging van een oosters volk, de Libou, en de prehistorische bewoners van dat gebied.
Rond 1500 v. Chr. kwamen de PhoeniciŽrs en later de Carthagers. Zij stichtten handelsposten. In de laatste eeuwen voor het begin van onze jaartelling werd het gebied dat toen (naar de Mauri of Moren) Mauretania werd genoemd, door lokale vorsten geregeerd. Bekendste vorst was Juba II (50 v. Chr. - 23 na Chr.). Na de dood van zijn zoon Ptolemaeus werd het gebied onder de naam Mauretania Tingitana een Romeinse provincie. Na de ineenstorting van het Romeinse Rijk heersten de Vandalen er enige tijd. Daarna werd het gebied door onafhankelijke Berbers beheerst tot ongeveer het jaar 647, toen een groep Arabieren vanuit Egypte het land veroverde en het bekeerde tot de Islam.
Marokko werd daarna erg belangrijk en veroverde tot twee keer toe Spanje. In 1269 ging het mis. Spanje moest worden prijsgegeven aan de christenen. Het Noord-Afrikaanse land zelf werd verdeeld onder drie nieuwe dynastieŽn. De Portugezen veroverden Ceuta in 1415, de Spanjaarden Melilla in 1496, 2 steden
aan de noordkust van Marokko. Van de Europese handel op de Middellandse Zee profiteerden de Marokkanen op hun eigen wijze (Barbarijse zeerovers).

In de 19e eeuw veranderde de internationale positie van Marokko als gevolg van het Europese imperialisme. Rond 1830 begon een Franse overheersing in Noord Afrika met de bezetting van Algiers. Heel Algerije werd vervolgens veroverd. In 1904 sloot Frankrijk met Engeland en Spanje -andere bezettende mogendheden in Noord-Afrika- overeenkomsten over Marokko. Daarbij werd dat land verdeeld in een internationale zone Tanger, een Franse invloedssfeer en een Spaanse invloedssfeer. Maar Frankrijk ging door met het uitbreiden van haar macht in het gebied en in 1912 werd Marokko een Frans protectoraat.

Vanaf 1934 ontstonden er in toenemende mate opstanden tegen het Franse bewind door nationalistische groeperingen die naar onafhankelijkheid van Frankrijk streefden. Er ontstond een guerrillaoorlog tegen de Fransen en dat leidde op 2 maart 1956 tot de onafhankelijkheid van Marokko. Spanje erkende vrijwel gelijktijdig met Frankrijk onafhankelijkheid van Marokko, maar behield naast de Westelijke Sahara wel haar steunpunten te Ceuta en Melilla.

Op 12 november 1956 werd Marokko lid van de Verenigde Naties.
Op 18 augustus 1957 nam sultan Mohammed ibn Youssef de titel koning Mohammed V aan en werd Marokko een koninkrijk.
Op 1 oktober 1958 trad Marokko toe tot de Arabische Liga.
Op 3 maart 1961 overleed Mohammed V, waarna zijn zoon Hassan II op de troon kwam. In 1972 werd per referendum een constitutie aangenomen, die het land tot constitutionele monarchie maakte.

In 1976 annexeerde Marokko tweederde van de Westelijke Sahara. Het was het voormalige Spaans Sahara. In 1979 veroverde Marokko het laatste deel van de Westelijke Sahara na een terugtrekking van MauritaniŽ. Een guerrillaoorlog ontstond met het Front Polisario tot er in september 1991 een staakt het vuren werd bereikt onder toezicht van de Verenigde Naties. Er werd afgesproken dat er een referendum zou komen maar dat is er tot nu toe nog niet geweest.

Op 23 juli 1999 overleed Hassan II en hij werd opgevolgd door zijn zoon Mohammed VI, die het land gematigd probeert te moderniseren.

Marokkaans koningshuis

De vlag van Marokko is in gebruik sinds 17 november 1915. Na de onafhankelijkheid van het land in 1956 is de vlag de officiŽle vlag van het land gebleven.
Het is een dieprode vlag met in het midden een groen pentagram. Dit pentagram is het zegel van de Bijbelse koning Salomo (Arabisch: Suleyman) en is in een andere vorm ook terug te vinden in de vlag van IsraŽl. De kleuren groen en rood zijn traditionele Arabische kleuren.
Rood is de kleur van het heersende koningshuis, de Alawieten. Het groene Salomon-zegel werd in 1915 in de vlag geplaatst. Toen hadden Frankrijk en Spanje Marokko in vijf stukken gedeeld (de vijf punten van de ster), die pas een halve eeuw later weer verenigd zouden worden.

Marokkaanse vlag