LAND

 

Marokko heeft een oppervlakte van 458.730 km2. Dat is 11x Nederland met een oppervlakte van 41.526 km2.
Marokko zelf hanteert voor de oppervlakte het cijfer van 710.850 km2. Meegerekend wordt namelijk het omstreden gebied van de Westelijke Sahara.

Marokko is te verdelen in 4 natuurlijke landschappen.

Het Rifgebergte
Het Rifgebergte ligt evenwijdig aan de Middellandse Zeekust en omvat de bergketens vanaf de monding van de Moulouya tot aan de Straat van Gibraltar. De hoogste top is de Tidirhine (2.459 m). Het is weinig toegankelijk bergland met veel erosie. De kust van het noorden van Marokko is rotsachtig.

Het Atlasgebergte
Het Atlasgebergte bestaat uit de Midden-Atlas (de noodwestelijkste keten van de Atlas) en de Hoge-Atlas, die verbonden is met de zuidelijkste keten, de Anti-Atlas. De Midden-Atlas heeft een gemiddelde hoogte van 1.300 m; de hoogste top is die van Bou Naceur: 3.340 m. De Hoge-Atlas bestaat voornamelijk uit een serie hoge plateaus (tot 2.000 m), die de zuidzijde van de vlakte van de Sous begrenzen en in terrassen naar de wadi's in het voorland van de woestijn afdalen. De hoogste top is die van de Toubkal: 4.165 m. De Anti-Atlas is maximaal 1.250 m hoog.

De hoogvlakte van Oost-Marokko
De hoogvlakte van Oost-Marokko, een steppe in de regenschaduw van de Atlasketens. Hier ligt het brede dal van de 530 km lange Moulouya, die ontspringt op de Midden-Atlas en uitmondt in de Middellandse Zee. Afdalend van het Atlasgebergte naar het zuidoosten ligt op een hoogte van 1.500 à 1600 m een plateaulandschap, dat door een breuklijn gescheiden wordt van de Sahara. De beweging langs dit breukvlak veroorzaakt soms hevige aardbevingen ( denk aan de verwoesting van Agadir in 1960).

Het gebied ten noordwesten van de Atlas
Er zijn drie landschapsvormen te onderscheiden: een vruchtbare kustvlakte, meer landinwaarts een droog, steppeachtig, minder vruchtbaar plateau en tenslotte een strook aan de voet van het gebergte. Deze laatste is rijk aan water en vormt een aaneenschakeling van boomgaarden, waarvan de oase van Marrakech het middelpunt vormt.

Hoge-Atlas

Om het eens anders te zeggen:
In Marokko zijn de bergen landschapbepalend. Ketens en massieven domineren een derde van het land. Het Atlasgebergte, met van het noordoosten naar het zuidwesten de Midden-Atlas, de Hoge Atlas en de Anti-Atlas, scheidt het westelijke Marokko met zijn vlakten en Atlantische kust van het voor-Saharaanse Marokko, met zijn oases en woestijngebieden. In het hart van deze gigantische natuurlijke barrière strekt de Hoge Atlas zich uit. Hij doet dat over meer dan 700 kilometer. Hij overziet het geheel vanaf zijn majestueuze toppen, waarvan er maar liefst een tiental boven de 4.000 m uitsteken. De Marokkaanse Atlas is echter meer dan hooggebergte. De okerkleurige valleien die ontkleed zijn door de lage temperaturen, de dorpjes in rode aarde, de graslanden vol landbouwbedrijvigheid en de hoge woestijnplateaus waarop de kudden van de laatste nomaden zich verspreiden, vormen samen een gevarieerd en op het ritme van de seizoenen voortdurend veranderend beeld.

palmeraie - Amazrou