Het uiteindelijke doel van het leven van een Hindoe is moksha of verlossing, loskomen van de cyclus van leven en dood, van samsara. Hoe beter iedere hergeboorte, des te dichter kom je bij moksha. Moksha wordt ook gezien als het moment waarop je individuele ziel, atman, opgaat in de opperste geest Brahman.
De meeste Hindoes geloven in de oppergeest Brahman. Maar Hindoes bidden niet zoals de christenen tot God en de moslims tot Allah bidden. Het hindoeïsme kent honderden goden, die verschillende kanten van Brahman laten zien. Sommige Hindoes vereren vele goden, andere weer helemaal geen goden.
De hindoe-goden worden vaak afgebeeld met meer hoofden of met heel veel armen die allemaal een heilig voorwerp vasthouden. Dat zijn symbolen van hun speciale krachten en het aspect dat zij van Braham vertegenwoordigen.
De Hindoe-Drie-Eenheid
De belangrijkste drie hindoe-goden zijn Brahma (de schepper), Vishnu (de beschermer) en Shiva (de verwoester). Vishnu en Shiva zijn erg geliefde goden, veel tempels zijn aan hen gewijd.
Brahma
Brahma is de schepper van het heelal. Hij wordt afgebeeld met vier hoofden die naar de vier windrichtingen kijken. Hij rijdt op een gans (het symbool van kennis) of zit op een heilige lotusbloem (elk onderdeel van deze waterplant heeft zijn eigen betekenis). Brahma heeft vier handen, waarvan hij er altijd één zegenend opheft. Zijn vrouw Saraswati is de godin van de kunst en het onderwijs.
Vishnu
Vishnu is de beschermer van het heelal. Hij wordt vaak afgebeeld op een adelaar of slapend op een reuzenslang. Zijn vrouw is Lakshmi, de godin van de schoonheid en de rijkdom.
Shiva
Shiva
is de vernietiger van het kwaad in het heelal. Hij heeft een drietand als
symbool van de vernietiging. Op zijn voorhoofd draagt hij het derde oog van de
kennis. Shiva rijdt op een grote stier, Nandi geheten. De vrouw van Shiva is de
godin Parvati.