Wat Chiang Man is de eerste tempel die koning Mengrai in de door hem in 1296 gestichte stad Chiang Mai liet bouwen. De naam van de Wat betekent: kracht van de stad.

Het belangrijkste gebouw van Wat Chiang Man is de 15e eeuwse vierkante chedi met rijen stucco olifanten die als steunberen fungeren. De chedi is wel een reconstructie. Datzelfde geldt voor de meeste andere gebouwen. Die zijn echter pas in de 18e en 19e eeuw herbouwd.
Een chedi is de Thaise vorm van de Indiase stupa. In de regel is de chedi het hoogste gebouw van het tempelcomplex. Hij heeft vrijwel altijd een vierkant fundament als basis voor de toren in klokvorm, met daar boven op een spits. Een chedi bevat relikwieën van Boeddha of één van zijn volgelingen, of de as van belangrijke personen.

De oudere vihan, de tempelhal die voor dagelijkse doeleinden wordt gebruikt, heeft een in detail bewerkte houten gevelspits. De decoraties beelden de olifantengod Erawan uit.

Op het tempelterrein staat ook een 19e eeuwse bot en een verhoogde houten en gelakte bibliotheek. Een bot is een rechthoekig gebouw, omgeven door grensstenen. De bot is gevuld met waardevolle bronzen voorwerpen.

Wat Chiang Man is vooral bekend vanwege 2 zeer vereerde Boeddhabeelden: de Phra Setang Khamani, een kristallen Boeddha begiftigd met regenmakende krachten,  en de Phra Sila, een zeer oud stenen beeldje uit India. Ze zijn achter zware hekken in één van de vihans opgesloten en slechts te bezichtigen op zondagen en boeddhistische feestdagen.