Dag 8. Vrijdag, 23 juni 2017
Vrije dag in Bideford

Bideford ligt in het bestuurlijke gebied Torridge, in het graafschap Devon.
In oude geschriften wordt Bideford vermeld als Bedeford, Byddyfrod, Bedyford, Bydeford, Bytheford en Biddeford. De etymologie van de naam betekent ‘doorwaadbare plaats’, en uit gegevens blijkt dat voordat er sprake was van een brug er een doorwaadbare plaats bij Bideford in de rivier de Torridge was, waar het bij eb weliswaar mogelijk, maar niet aan te raden was, om de rivier te doorwaden. Het Welsh ‘bydd y Ffordd’ betekent ‘dit is de manier waarop’ of ‘dit is de weg’.

De Victoriaanse romanschrijver Charles Kingsley beschreef Bideford als ‘The Little White Town which slopes upward from its broad river tide’. Er is weinig veranderd sinds Kingsley hier bijna 150 jaar geleden leefde. Een standbeeld van hem -in het park naast het Tourist Information Centre- is een blijvende herinnering aan deze beroemde inwoner die er zijn roman Westward Ho! schreef.
Vroeger was Bideford een belangrijk havenstadje, maar toen de schepen groter werden en de Torridge niet meer op konden varen, moest Bideford zich omschakelen op de landbouw en de veeteelt.
In de 16e eeuw zou Sir Walter Raleigh in Engeland de eerste commerciële zending tabak vanuit Amerika in de haven van Bideford aan wal hebben gebracht.

Omdat wij in het volle het Durrant House Hotel de enige groep zijn die vandaag niet gezamenlijk op pad gaat, is de ontbijttijd voor ons bepaald op 08:45 uur. Andere groepen gaan dus voor. Dat komt door het ontbijtsysteem. Er staat namelijk altijd een buffet klaar. Maar dat is een continentaal buffet. Bedienend personeel komt langs met de vraag of er wellicht voorkeur bestaat voor een Engels ontbijt en zo ja, wat er dan gewenst wordt. Die wensen worden doorgegeven aan de keuken. Zodra de bereiding heeft plaatsgevonden wordt het naar de besteller gebracht. Dat betekent voor het personeel -naast de koffie- en theevoorziening- veel werk. En dat allemaal in een betrekkelijk korte tijd, want alle groepen die weggaan doen dat graag rond de klok van 8. Als er dus een groep wat later komt ontbijten geeft hun dat wat lucht.
Wij hebben daar best begrip voor, maar pas om 08:45 uur ontbijten vinden we toch wel heel erg laat.
Als we om 07:30 uur onze plaatsen in het restaurant innemen, melden we ons eerst even. Dat wordt op prijs gesteld. Men vraagt er bij voorbaat begrip voor dat het opnemen van onze wensen voor het Engels ontbijt eventjes op zich kan laten wachten.

We ontbijten op ons gemak en dan blijkt dat de meesten van onze reisgenoten er eigenlijk ook weinig zin in hebben om tot 08:45 uur te wachten.

We nemen de bus van 09:15 uur naar de Long Bridge. De halte is pal voor het hotel.

Vanaf de Long Bridge zie je ook de Torridgebrug liggen.

De Torridge is een getijdenrivier. Dat is hier goed te zien. Bideford ligt dichtbij de monding van de Torridge in het noorden van Devon, daar waar het Bristol Channel begint. De schepen liggen bij laag water -en dat is het nu nog wel- in de droge rivierbedding.

De originele Long Bridge over de Torridge zou in het jaar 1286 van hout zijn gebouwd. In 1474 werd hij vervangen door de gemetselde boogbrug. Die brug werd gebouwd rondom het hout, zodat men tijdens de bouw van de nieuwe brug de oude nog kon blijven gebruiken. De nieuwe brug kreeg 24 bogen, allemaal van verschillende grootte. Een traditionele verklaring is dat elke boog werd gefinancierd door een andere lokale gilde, maar er zijn geen gegevens om dat te bevestigen. Een andere theorie is dat de pieren van de bogen van de nieuwe brug werden gebouwd op grote, willekeurig in de rivier liggende stenen.
Een plaquette herinnert aan een incident: tijdens de verbreding van de brug in 1925 stortte een vrachtwagen van de zijkant van de brug in de rivier de Torridge. Er vielen geen doden Wel moest de brug worden gerestaureerd.

Er is ook nog een andere plaquette aan de brug bevestigd.

Vlakbij de brug ligt Tarka the otter.

Tegenover de brug staat het stadhuis.

Over de steil oplopende Church Street gaan we naar St. Mary's Parish Church.

Bideford heeft net als zijn grotere broer Barnstaple een Pannier markt met zijn eigen Butchers Row. Lokale boeren brengen daar hun dagproducten. Ambachtelijke kraampjes zijn daarvan het gevolg.
'Panniers' were the baskets used to transport traders' wares.
Al sinds de Saksische tijd heeft Bideford een eigen markt en in 1884 werd daarvoor -tegenover Butchers Row- een overdekte marktplaats gebouwd die is voorzien van pilaren en stalen overspanningen, de Pannier Market. Het gebouw is nog in originele staat en tegenwoordig worden hier elke week van maandag tot en met zaterdag verschillende markten gehouden.
De historische Butchers Row is een rij slagerijen onder een arcade. Het was een middeleeuwse gewoonte om winkels van hetzelfde soort bij elkaar te zetten.
We moeten er wel erg steil door de Bridge Street voor naar boven.

We lopen door de Grenville Street vanuit de Pannier Market terug richting de Torridge. Die straat is beduidend minder steil dan de Bridge Street waar door we naar boven gingen.

Halverwege gaan we de High Street in.

In de Mill Street kopen we 2 bekers met een afbeelding door Gustav Klimt (1862-1918), een Oostenrijkse symbolistische schilder en één van de meest prominente leden van de Wiener Secession -een vereniging van beeldende kunstenaars in het Wenen van het fin de siècle-, de Weense jugendstilbeweging.

Bridgeland Street met zijn 17e-eeuwse koopmanshuizen dateert van de 16de en 17de eeuw toen Bideford één van de drukste havens in Engeland was. Allerlei soorten handel werden aangevoerd met inbegrip van tabak en katoen uit de Nieuwe Wereld.

We strijken neer op het terras van The Rose Salterne.

We lopen door Bridgeland Street naar de bushalte om terug te gaan naar het hotel. We hebben het in Bideford gezien. Het is 13:15 uur.

Bij het park rijden we voorbij het standbeeld van Kingsley.
Charles Kingsley (1819-1875) was een Engelse schrijver, predikant, historicus en professor. Charles Kingsley's roman Westward Ho! leidde tot de stichting van een dorp met dezelfde naam (de enige plaatsnaam in Engeland met een uitroepteken) en inspireerde tot de aanleg van de Bideford, Westward Ho! and Appledore Railway .

Weer in het hotel gaan we niet bij andere teruggekeerde reisgenoten in de lounge zitten, maar verkennen de omgeving van het hotel nog wat. We hebben al gezien dat deze buitenwijk van Bideford één van de betere wijken is.

We nemen bij terugkomst nog even een kijkje in het Olive Tree restaurant. Onze groep eet daar niet, kan dat ook niet, want het is te klein.

We zitten in groepsverband nog een tijd gezellig in de lounge en daarna in de bar.

Het diner is om 18:30 uur. We kiezen voor Chef's Homemade Cream of Tomato Soup served with crusty bread roll & butter, Chef's Oven Baked Chicken Breast served with leek & bacon sauce served with selection of potatoes & vegetables, Fresh Fruit Salad (Els) en Dairy Vanilla Ice Cream & Wafer

We tafelen lang na.

naar volgende dag