Dag 6. Zaterdag, 29 oktober 2011
Crypte Catedral de la Almudena - Parque del Emir Mohamed I - Fundación Caja van Museo Thyssen-Bornemisza
Madrid - Amsterdam - Harmelen

Het is alweer de laatste dag.
Na het ontbijt leveren we onze kamersleutel in en brengen de koffers naar de luggageroom. We zullen ze in de loop van de middag ophalen.
Om 08.30 uur vertrekken we naar de Ópera. De zon schijnt.

Het Operagebouw is in feite het Teatro Real. Het stamt uit 1850. Koningin Isabella II gaf in 1831 opdracht tot de bouw. De gevel van het classicistische gebouw aan de Plaza de Oriente is met zuilen versierd. Tijdens werkzaamheden aan de metro liep het gebouw grote schade op, waardoor het in 1925 moest worden gesloten. Pas in 1966 werd het weer opengesteld voor het publiek, maar nog tot in de jaren '90 mochten er geen opera’s worden opgevoerd, alleen concerten mochten er worden gegeven. De hoofdzaal heeft 1.700 plaatsen. Eén van de blikvangers van het interieur is een kristallen kroonluchter die 2,5 ton weegt. Ook het restaurant schijnt bezienswaardig te zijn, want op het plafond is een sterrenhemel afgebeeld zoals die was in de nacht van de ingebruikneming van het theater. Het gebouw heeft 15 verdiepingen, waarvan 6 onder de grond. We willen er graag eens binnen rondkijken. Dat kan, maar volgens onze reisinformatie pas vanaf 11 uur.

Achter het Teatro Real ligt Plaza de Oriente -het grootste plein van Madrid- dat verboden is voor alle verkeer. Opvallend is de eenvoud van de architectuur. Eruit springt wel de gevel van het Teatro Real, die -zoals al opgemerkt- is versierd met zuilen. Op het plein staan verschillende standbeelden van Spaanse koningen. In het midden een ruiterstandbeeld van Filips IV.

Op het plein ligt ook Café de Oriente, een restaurant met een mooi terras dat uitkijkt op het paleis en de tuinen. Het is gebouwd op de resten van een klooster. Als we er binnen willen gaan voor een kop koffie, worden we afgesnauwd: closed!!!

Binnendoor lopen we naar de Catedral de Santa María La Real de la Almudena. We waren daar gistermiddag ook al, maar we willen nu graag de koepel beklimmen vanwege het prachtige uitzicht over de stad. Dat blijkt pas vanaf 10.00 uur te kunnen, dus we moeten nog een half uurtje wachten. Het is nog erg stil. Ook Palacio Real is nog niet open. Op Plaza de la Armería lopen pauwen te paraderen.

De wachttijd denken we door te brengen in de kathedraal. Maar dat is een misrekening. De hele kerk is versierd. Daar waren ze gisteren beperkt al mee bezig. Maar nu staan bovendien overal stellages met camera's erop. Overal bij de kerkbanken staan bordjes met daarop vermeld de groep die daar kan plaatsnemen. Groep? Wat voor groep zou dat kunnen zijn? Binnen de kortste keren -maar niet nadat we nog even in de Stiltekapel naar de prachtige mozaïeken hebben gekeken- worden we de kathedraal uitgewerkt. Er vindt om 12.00 uur een zaligverklaring plaats die wordt voorgezeten door kardinaal Angelo Amato. Op 9 juli 2008 benoemde paus Benedictus XVI hem tot proprefect van de Congregatie voor de Heilig- en Zaligsprekingsprocessen. Hij treedt op als vertegenwoordiger van de Heilige Vader. Een zaligverklaring is een gebruik binnen de rooms-katholieke kerk. Alleen de paus kan iemand zalig verklaren. Eén van de vereisten is de verificatie van een wonder dat aan deze persoon werd toegeschreven. De persoon moet dan al de status hebben van eerbiedwaardig. Het gaat in dit geval om de eerbiedwaardige moeder Maria Catalina Irigoyen Echegaray, zuster bij de Congregatie Dienaren van Maria. Haar religieuze naam is Maria dello Sposalizio. Zaligverklaring kan de eerste stap zijn op weg naar een heiligverklaring. Daarvoor moeten minstens 2 wonderen aan de persoon zijn toegeschreven. Het verschil tussen zalig en heilig is dat een zalige een betekenis heeft voor een bepaald bisdom, een bepaalde regio of congregatie, terwijl een heilige betekenis heeft voor de hele wereldkerk.

Naar verwachting is de kathedraal tot 14.00 uur niet voor publiek toegankelijk. Omdat je voor het beklimmen van de koepel een klein stukje door de kathedraal moet, kan dat ook pas na 14.00 uur. Dat is voor ons te laat.
We gaan dus maar naar de crypte. Op weg daarheen moeten we ons als het ware door de nonnen heen worstelen. Ze worden door bussen gebracht. En op elke bus staat een groepsnummer vermeld. Dát zijn dus de groepen waarop de bordjes bij de kerkbanken doelden!  We hebben nog nooit zoveel nonnen bij elkaar gezien. Anderen kennelijk ook niet, want de enorme drukte ontlokt bij een Nederlander -heel duidelijk een ongelovige!- de kreet: nou, nou, er zijn héél wat blikken nonnen opengetrokken! Het is maar hoe je het bekijkt.

De meerschepige crypte bereiken we via de Cuesta de la Vega. De crypte is tussen de jaren 1883 en 1911gebouwd in de neoromaanse bouwstijl. In de crypte staan meer dan 500 zuilen; 50 daarvan zijn uit één stuk. Ze hebben allemaal verschillende kapitelen. Er staan veel graftombes en in de vloer zijn veel grafstenen opgenomen. Er zijn nogal wat privékapellen van adellijke en welgestelde Madrileense burgers. Ze hebben allemaal prachtige gebrandschilderde ramen. In de witgeschilderde buitenmuur herinnert een klein Madonnabeeld eraan hoe alles hier ooit begon. We zeiden het reeds: Gelovigen hadden het beeldje aan het begin van de 8e eeuw verborgen voor de moslims die heersten over de Castilliaanse hoogvlakte. In 1085 vond koning Alfonso VI het terug. In een zijkapel is een wandschildering van de Virgin of the Flower of Lis, de oudste afbeelding van
de Maagd Maria in Madrid (1083).

Tegenover de crypte ligt een parkje -Parque del Emir Mohamed I- waarin de vindplaats ligt van het beeldje van de Virgin de la Almudena. Er zijn nog resten zichtbaar van de muur van de oorspronkelijke Arabische nederzetting.

We lopen weer terug naar Teatro Real. Vóór het paleis staat een ongelooflijk lange rij wachtenden. In het park zit een straatartiest. Hij heeft zich ingesmeerd met een zandachtige substantie en laat zich drogen in de zon.

Het is een tegenvaller dat de Ópera vandaag niet bezichtigd kan worden. Wat daarvan de reden is wordt niet gezegd. Wellicht zullen de nonnen na beëindiging van de zaligverklaringdienst van het restaurant gebruik gaan maken voor een lunch.
We lopen daarom maar naar de Plaza de las Descalzas. Daar staat immers het Monasterio de las Descalzas Reales -het Klooster van de Ongeschoeide Koninklijke Dames-, één van de grootste verborgen schatten van de stad. Afgelopen dinsdag bleek dat het alleen op de zaterdagmorgen via rondleidingen is te bezichtigen. Maar helaas, alle rondleidingen voor vandaag zijn al volgeboekt.

Tegenover het klooster is de Fundación Caja van Museo Thyssen-Bornemisza gehuisvest. Er wordt de tentoonstelling Architectural Paintings. From the Renaissance to the Eighteenth Century gehouden. Een bezoek daaraan staat ook nog op ons programma. Er is vrije entree. Ook hier mag weer niet worden gefotografeerd. En overal staan zaalwachters om ervoor te zorgen dat iedereen zich aan het verbod houdt.

Aandacht wordt geschonken aan:

The image of the city and architecture in Europe

Architectural Capriccios

	The poetry of Ruins
	Ruins and Memory as Architectural Projects

Om 13.30 uur zijn we bij de Chocolatería San Ginés in de Pasadizo de San Ginés. Er is buiten gelukkig nog een tafeltje vrij. We nemen bij de kop chocolade natuurlijk weer churros. De Pasadizo de San Ginés is zó smal dat de zon er nauwelijks in kan doordringen. We zijn daarom blij met een plaats vlakbij de 'terras'verwarming.

Na ruim een half uur gaan we voor de laatste keer naar ons 'stamcafé' Brewery Bringas. We blijven daar tot 14.00 uur. Voor het eerst is het terras druk bezet. Het is ook goed weer!

Dan gaan we terug naar ons hotel. We hebben besloten niet met de metro maar met een taxi naar het vliegveld te gaan. Pal vóór het hotel is een taxistandplaats. We hebben al gevraagd wat een ritje naar de luchthaven kost. Inclusief toeslag zal dat een kleine € 30 zijn. We hebben geen zin om na een vermoeiende week met koffers te gaan slepen. Direct al bij metrostation Puerta de Toledo moeten we immers via meerdere trappen 74 treden naar beneden. Een roltrap is er niet.

Om 14.45 uur gaan we weg. We zijn in 20 minuten bij het vliegveld. We zijn inderdaad nog geen € 30 kwijt.
Via de self check-in gaan we naar de bagage drop-off. Anders dan op Schiphol moeten we daarvoor bij een balie zijn.
Om 15.15 uur zijn alle controles achter de rug. Het vliegtuig gaat pas om 18.25 uur. Tijd genoeg dus om winkeltjes te bekijken, een sandwich te eten en reizigers te bekijken.

Het vliegtuig vertrekt volgens schema. Het is weer een Boeing 737-800.
We vliegen over Bilbao, San Sebastian, Bordeaux, Poitiers, Le Mans, ten Westen van Parijs en over Brussel.
De verzorging is zoals op de heenvlucht: 2 sandwiches, een wijntje, koffie en een stroopwafeltje.

Als we op weg zijn naar de bagagetransportband belt Taxi Middelweerd. Wat ons betreft kan hij nog wel een kop koffie gaan drinken. We melden ons wel.
We treffen elkaar onder het Panasonic reclamebord.

Om 22.30 uur zijn we thuis. We hebben het weer reuze naar onze zin gehad en erg veel gezien.