Guinness is het belangrijkste product van de St. James Gate Brewery in Dublin.
Toen Arthur Guinness in 1759 de vervallen brouwerij kocht, was bier eigenlijk niet echt populair in Ierland. De Ieren gaven de voorkeur aan whiskey of gin. Guinness begon met het brouwen van gewoon bier, vooral ale. Maar vanaf rond 1770  kwam er een nieuwe biersoort in opmars, genaamd Porter. Het werd geïmporteerd uit Engeland. Porter was een stevig zwart bier dat werd gemaakt van geroosterde gerst, water, hop en gist en dat werd genoemd naar de sjouwers (porters) in het Londense Covent Garden. De porter (of stout) werd zo'n succes in Ierland dat Guinness in 1799 besloot niets anders meer te brouwen. Maar Guinness zou Guinness niet zijn als hij niet met een eigen, vollere en drogere versie kwam. Aan het einde van de 19e eeuw was de brouwerij aan St. James Gate de grootste ter wereld.
Vandaag de dag produceert de Guinness Brouwerij 60% van al het bier in Ierland. Met ongeveer 7 miljoen pints per dag is het ‘s werelds grootste bierexporteur.
The Guinness Storehouse is een oud fabriekspand dat deel uitmaakt van het uitgestrekte Guinness fabriekscomplex, the St. James Gate Brewery,  van oudsher in het centrum van de stad Dublin gevestigd. In 1988 werd het gebouw, waar het gistingsproces van het bier plaatsvond, buiten werking gesteld. In 2000 vond het een nieuwe bestemming als bezoekerscentrum. In 2006 volgde nog een uitbreiding. Er komen jaarlijks 750.000 bezoekers die hier het merk uit de eerste hand kunnen ervaren en tegelijkertijd vanuit de beroemde Gravity Bar van het spectaculaire uitzicht over de stad kunnen genieten.

Is het mogelijk om van een brouwer te zeggen dat het vak hem met de paplepel werd ingegeven? Hoe dat ook zij, Arthur's vader, Richard Guinness, was verantwoordelijk voor het brouwen van bier voor het werkvolk van een landheer. Het is erg waarschijnlijk dat Arthur de kneepjes van het vak heeft geleerd van zijn vader. Arthur Guinness werd in 1725 geboren in Celbridge, in het Ierse county Kildare.
In 1752, toen zijn peetvader -een aartsbisschop- overleed, gebruikte Arthur Guinness zijn erfenis van ₤ 100 om in Leixlip dat ook in het county Kildare lag, zelf een brouwerij  op te zetten. In die tijd werd de Ierse bierproductie weliswaar geteisterd door goedkoper importbier uit Engeland, maar Arthur liet zich daardoor niet afschrikken.  Zijn bier verkocht uiteindelijk goed en na 7 jaar werd de fabriek te klein. Hij verhuisde naar Dublin.  Daar sloot  hij met de gemeente een overeenkomst waardoor hij voor een jaarlijkse pacht van ₤ 45 voor de duur van 9.000 (!) jaar eigenaar werd van een verwaarloosd brouwerijtje. Ook was in die overeenkomst het recht opgenomen om voor het brouwen van het bier water te winnen uit de Liffey River. Alle winst was dus voor hem! De brouwerij besloeg een terrein van ruim 1½ ha en lag aan de rand van de stad. De toegang naar de brouwerij lag naast de St. James Gate, één van de aan de stadsgrenzen gelegen oude stadspoorten van Dublin.
In Dublin werd Arthur Guinness al snel een populair society-figuur. Binnen de kortste keren was hij voorzitter van het bierbrouwersgilde. Daarnaast stond hij vooral bekend als een man die veel geld uittrok voor liefdadigheid. Een traditie die door zijn nageslacht altijd in ere is gehouden.
Arthur Guinness was een revolutionair waar het ging om personeelsbeleid: zijn mensen kregen twintig procent meer loon dan de standaard, hij gaf een weduwepensioen en betaalde vrije dagen. Daarnaast kregen zijn werknemers gratis gezondheidszorg en onderwijs.
Guinness is ook de oorspronkelijke uitgeverij van het Guinness Book of Records, oorspronkelijk bedoeld om gespreksstof te leveren in cafés, onder het genot van een goed glas Guinness. Dit glas zou volgens de traditie zó ingeschonken moeten worden, dat er tijdens het tappen een klavertje of een harp -symbolen die allebei kenmerkend zijn voor Ierland- getekend kan worden in de stevige, één cm dikke schuimkraag van het bier. De harp komt overigens ook terug in het logo van het bedrijf. Guinness heeft hiervoor goede afspraken met de Ierse regering moeten maken, omdat het nationale wapen (de harp) niet verward mocht worden met de harp van Guinness. De Guinness-harp is daarom gespiegeld ten opzichte van die in het landswapen.
Totdat Arthur ruim in de zeventig was, heeft hij zich voor de brouwerij ingezet. Met zijn vrouw Olivia kreeg hij 21 kinderen, van wie er -in een tijd van hoge kindersterfte- 10 tot volwassenen konden opgroeien.
Arthur Guinness overleed in 1803. De generaties na hem hebben het bedrijf steeds verder uitgebreid en ontwikkeld tot wat het nu is.