Dag 5. Woensdag, 17 oktober 2018
Dagtocht Praag

Praag is de -barokke- hoofdstad en grootste stad van de Centraal-Europese republiek Tsjechië. De officiële naam is hlavní město Praha, wat hoofdstad Praag betekent. De geschiedenis van het gebied van de huidige stad Praag beslaat een periode van meer dan 2.000 jaar, waarin de stad uitgroeide van een Keltische nederzetting tot de multiculturele hoofdstad van de moderne Europese staat Tsjechië. Praag is evenals Rome gedurende de laatste 11 eeuwen onafgebroken de machtszetel van het land geweest.
Praag is de meer dan de mooie hoofdstad van Tsjechië die inmiddels vele bijnamen is toebedacht. De meest gebruikte bijnaam is de Gouden Stad, waarmee vooral de schoonheid van Praag eer wordt aangedaan. De aan de Moldau gelegen stad telt meer dan een miljoen inwoners die van Praag een moderne multiculturele stad maken. Er is sprake van een mix van etniciteiten. Zo is er in Praag al eeuwenlang sprake van een grote Joodse gemeenschap, die vooral terug te vinden is in de wijk Josefov.
Praag is na de Fluwelen Revolutie één van de meest populaire steden in Europa geworden. Praag dankt zijn populariteit vooral aan de statige bouwwerken uit vorige eeuwen, de bonte mix van architectuur en de toegankelijkheid van de stad. Praag is redelijk compact en juist voor voetgangers prima te doen vanwege de vrij beperkte afstanden. De meeste bezienswaardigheden bevinden zich in een viertal wijken binnen het centrum: Staré Město (Oude Stad), Nové Město (Nieuwe Stad), Hradčany (de burchtwijk) en het daarnaast gelegen Malá Strana.
Het historisch centrum van Praag staat sinds 1992 als geheel op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.

We ontbijten om 07:00 uur en vertrekken om 08:00 uur naar Praag. Dat ligt op 135 km.

Hier en daar zijn flarden mist. Als die even weg zijn zien we mooie huizen. Het is erg druk op de weg.

Om 10:10 uur rijden we Praag binnen. We zien moderne en oude gebouwen.

 Schitterend staat hoog in de verte natuurlijk de Praagse burcht.

De Praagse burcht -Pražský Hrad-, ook wel burcht van Praag of Kasteel van Praag genoemd, is een burcht op de heuvel en burchtwijk Hradčany. Het is eigenlijk geen burcht of kasteel, maar een verzameling kerken, paleizen, torens, musea en tuinen. Het omsloten burchtgebied is het grootste ter wereld en werd in de 9e eeuw gebouwd.
De originele Praagse burcht stamt uit 880 en is gesticht door Borovoj, de oudst bekende vorst van de Przemysliden. De huidige gebouwen zijn in 3 stijlperioden verankerd: Romaans, Gotisch en Classicistisch. Het begin werd gemaakt door vorst Wenceslaus I. Op de ‘Heuvel der Goden’ liet hij in 925 een rond gebouw als veilige schrijn voor de hand van Sint-Vitus bouwen. De met houten palen omheinde vesting werd in de 11e eeuw door koning Bretislav I door een stenen burcht vervangen.
De Praagse burcht vormt tegenwoordig een van de grootste gesloten paleizencomplexen ter wereld. Alleen de voorzijde is al 500 m lang. De burcht is de grootste burcht ter wereld, met een oppervlakte van 7,5 ha.

We worden afgezet bij de Engelenbrug, aan de voet van het Letna Park en daar opgewacht door een lokale, Nederlands sprekende, vrouwelijke gids.

De Tsjechische brug -Čechův most- is de kortste van de bruggen over de Moldau. Stroomafwaarts is het de 11e brug van Praag. Hij is 169 m lang en 16 m breed. Het is de enige dergelijke grote sierlijke brugconstructie in de Tsjechische Republiek uit de periode van de Art Nouveau en behoort tot de beschermde technische monumenten. Er is een tweesporige tram langs de brug.

We lopen met de gids mee de brug over richting Pařížská, de Parijse straat.

Voor we die straat inlopen kijken we nog even achterom omhoog naar de 22 m hoge rode metronoom op de sokkel van het reusachtige Stalin monument dat in 1962 werd gesloopt en het indrukwekkende Art Nouveau Hanavský Paviljoen, dat in 1891 voor de Praagse Jubileumtentoonstelling werd gebouwd in het Letna Park.

Op de hoek van de Parijse straat staat de Faculteit der Rechtsgeleerdheid van de Karels Universiteit.

De straat Pařížská doorkruist de Joodse binnenstad van Praag en verbindt de Čechův-brug met Staroměstské náměstí, het Oude Stadsplein. Aan de straat liggen statige herenhuizen waarin gevels historische elementen combineren met de decoratieve details van de Art Nouveau. De straat Pařížská is de meest prestigieuze boulevard van Praag, de thuisbasis van een breed scala aan luxe boetieks die 's werelds meest prominente modehuizen vertegenwoordigen - Hermes, Dior, Louis Vuitton, Valentino en Cartier.

Staroměstské náměstí is meer dan 9.000 m2 groot. Naast de imposante gevels van burgerlijke gebouwen staan er aan het plein kerken in verschillende stijlen, waaronder de Týnkerk in Gotische stijl en de Barokke Sint-Nicolaaskerk. Ook het Oudestadraadhuis met er naast het Astronomisch uurwerk, is aan het plein te vinden. Midden op het plein staat een standbeeld van de religieuze hervormer Jan Hus. Dat standbeeld is opgericht op 6 juli 1915, 500 jaar na de dood van Hus.

Het is al 11:50 uur. De hoogste tijd voor een kop koffie dus. Die drinken we in Hotel U Staré paní -At the Old Lady- in de Michalská.

We lopen langs de Havelská Market -een typisch Praagse markt waar je voor een prikkie nog allerlei leuke snuisterijen op de kop schijnt te kunnen tikken- naar de hoek van Jungmannova náměstí en Národní třída. Daar staat het Adria Palace. Het is een imitatie van een Venetiaans paleis, rond 1920 gebouwd in de stijl van het rondokubisme.

We lopen naar de Maria Sneeuwkerk.
De Maria Sneeuwkerk in gotische stijl staat aan het Wenceslausplein.
Nog voordat het Wenceslausplein werd aangelegd stond er op de locatie van de huidige kerk een karmelietenklooster. De eerste steen werd door Karel IV in september 1347 gelegd als aandenken aan zijn kroning tot koning een jaar eerder. De naam van het klooster was het Maria Sneeuwklooster.
In 1379 is waarschijnlijk begonnen aan de bouw van een drieschepige basiliek, die met een geplande lengte van meer dan 100 m zelfs de Sint-Vituskathedraal overtroffen zou hebben. Tot 1397 werd echter alleen het priesterkoor voltooid. De toren, die aan het begin van de 15e eeuw gereed was gekomen, werd tijdens de Hussitische Oorlogen alweer vernietigd. In diezelfde tijd was de Maria Sneeuwkerk een centrum van de radicale vleugels van de hussieten, een verzameling van protestantse groeperingen die zich lieten inspireren door de theoloog Jan Hus.
Nadat de kerk in de 16e eeuw in verval raakte en de gewelven instortten, bouwden de franciscanen aan het begin van de 17e eeuw een nieuw netgewelf in renaissancestijl.

Het is eigenlijk ongelooflijk hoeveel er aan de gebouwen te zien is.

En elk gebouw is bijna een plaatje.

Bij het Statentheater aan de Ovocný trh (Fruitmarkt) staat het bekendste stuk van beeldhouwer en schilder Anna Chromy: Il Commendatore, ook bekend als Cloak of Conscience of ook wel als Piétà. Het is een eerbetoon aan Wolfgang Amadeus Mozarts: Don Giovanni, voor het eerst opgevoerd op 29 oktober 1787 in het Statentheater in Praag. Een gelijk exemplaar staat onder meer in de kathedraal in Salzburg en in het Nationaal Archeologisch Museum in Athene.

Langs een verkooppunt van de Tsjechische lekkernij trdedelnik, die we overigens laten voor wat het is, het lijkt ons namelijk te machtig, komen we weer bij de astronomische klok. Ook een gezellig terras laten we links liggen, want daarvoor is tijdens de rondwandeling geen tijd. Een zwarte madonna haalt bij ons wel het tempo eruit.

We komen bij de Kruittoren.

De Gotische Kruittoren werd in 1475 gebouwd tijdens de heerschappij van koning Vladislav II Jagiello op een locatie waar voorheen de 11e eeuwse Bergtoren stond, een van de 13 oorspronkelijke stadspoorten van Praag.

We lopen onder de Kruittoren door en zien dan het Art Nouveau Café Het gemeenschapshuis. Dat behoort met recht tot de mooiste cafés in Praag. Het bevindt zich op de begane grond van het stadhuis.

Door de Parijse straat en langs de Joodse wijk gaan we terug naar de Engelenbrug.

De 2 uur durende boottocht biedt een blik op Praags meest in het oog springende gebouwen vanuit een ander perspectief. Je ziet onder meer de Praagse burcht, de Karelsbrug, het goudgerande Nationaal Theater, Barok huizen van Malá Strana (de Kleine Zijde) en de vele pastel gekleurde Art Nouveau gebouwen aan de oever van de Vltava tot aan die andere burcht - Vyšehrad - en weer terug. De boot vertrekt vanuit Čechův most en gaat via de Smíchov sluis helemaal tot Vyšehrad, van daaruit vaart de boot terug.
We zullen vertrekken om 14:00 uur vanaf aanlegsteiger 10. De boot draagt de naam Praha.

We zijn ruim op tijd terug dus we pauzeren nog even tussen de Parijse straat en de Čechův most op een bank in de schaduw. Vlak bij een bronzen sculptuur van beeldhouwer Lea Vivot, geboren in Tsjechië 1948. 

Aan de kade hebben we zicht op onder meer de Praagse burcht in de verte.

Aan boord zetten we ons direct aan de warme lunch. Onze groep bestaat uit 18 personen. Andere groepen en individuelen melden zich niet. Het blijft dus lekker rustig aan boord.
Het lunchbuffet biedt onder meer beenham (zelf te snijden!), vissticks, kippenpoten, gehaktschijven, salades, aardappelsalade, vleeswaren, kaassoorten en friet. We liggen dan nog pal tegenover het Emmaus-klooster, dat dateert uit 1347. Het werd gesticht door Karel IV en opgericht door een Slavische Benedictijner orde. De abdij werd al snel een centrum van leren en kunst. Er studeerde hier onder meer Jan Hus. Het klooster was ook de thuisbasis van het Reims Gospel-manuscript, een rijk geïllustreerde kroningstekst. Een groot deel van de abdij werd tijdens de Amerikaanse bombardementen in 1945 verwoest. Restauratie volgde in 2003.

Eer dat we zijn uitgeluncht is het 15:00 uur en varen we de Smichov sluis in.

Vlak bij de Jiráskův most staat het Dansende Huis, een bijzonder stukje architectuur. Eigenlijk had dit gebouw een andere naam gekregen, namelijk Ginger en Fred, wat is afgeleid van de dansers Ginger Rogers en Fred Astaire. Als je goed naar het gebouw kijkt, dan lijkt het ook inderdaad op een dansend stel. Het valt behoorlijk op door zijn uiterlijk, maar ook omdat het tussen Barok en Art Nouveau panden staat.

Ter hoogte van de Petrus en Paulus basiliek in de wijk Vyšehrad vlak na de ijzeren spoorbrug in de richting van de westelijk gelegen stad Plzeň -Pilsen- is het keerpunt van de vaartocht.

We varen voorbij het Nationaal Theater.

Het Nationaal Theater is het bekendste theater van Tsjechië. Het theater, dat bestaat uit de afdelingen opera, ballet en drama, speelde een belangrijke rol in de Tsjechische nationale wedergeboorte. De Tsjechische nationale wedergeboorte is de naam die wordt gegeven aan een politiek proces dat plaatsvond in de 18e en 19e eeuw in Oostenrijk-Hongarije. Het doel van de beweging was het laten opleven van de Tsjechische cultuur, taal en nationale identiteit.
De bouw van het theater begon in 1868. Op 11 juni 1881 werd het gebouw officieel geopend door Rudolf van Oostenrijk.

We naderen de Karlův most, de Karelsbrug.

De 65 m hoge Kruittoren vormt de toegangspoort tot de koninklijke route die door de oude stad loopt over de Karelsbrug tot aan de enorme burcht op de heuvel. Tot in 1836 volgden de Boheemse koningen deze route op weg naar hun kroning in de Sint-Vituskathedraal in de Praagse burcht.

Na bij de Karelsbrug wat rond gevaren te hebben, zetten we koers naar de Mánes brug. Deze brug, genoemd naar de beroemde Tsjechische schilder Josef Mánes, werd in 1914 voltooid en is een voorbeeld van het modernisme van Praag. De brug is versierd met verschillende figurale friezen met verhalen over de Vltava-zwemmers. De Vltava is de Moldau in het Tsjechisch.

We komen zo langzamerhand terug bij de Engelenbrug. Chauffeur Martin wacht ons op bij de kade. Hij geeft aan dat we precies op tijd zijn. Dat klopt, want het is 16:00 uur.

Om 16:15 uur vertrekken we naar het hotel. Het is erg druk op de weg.

Chauffeur Martin wil nog graag even tanken. Dat mag hij alleen maar bij Shell, want daarvoor heeft hij een tankkaart.

Om 18:40 uur zijn we bij het hotel.
Om 19:00 uur is het diner. Op het buffet staat champignonsoep, als gewoonlijk gekookte aardappels, rijst en pasta, een vleespot en gehaktschijven en nog cake gevuld met room.

Het was weer een fijne dag en ook erg leuk om weer in Praag te zijn, al was het voor de 3e keer. Varen deden we nog niet eerder. Aan dat varen kleefde trouwens wel een minpuntje: het duurde maar 2 uur!

Aan het einde van deze dag Praag nog wat foto's van onze vakantie in die stad in 1999 rond kerst en nieuwjaar. We maakten toen nog geen verslagen van onze stedenreizen.

naar volgende dag