Hindoeïsme is een manier van leven en kan op allerlei manieren vorm worden gegeven. Sommige hindoes bidden elke dag, andere bijna nooit. Bidden en tempelbezoek zijn niet verplicht. Iedereen mag zelf beslissen wat het beste voor hem of haar is. Wel delen alle Hindoes een aantal geloofspunten. Hindoes geloven dat bij iemands dood zijn ziel voortleeft en herboren wordt in een ander lichaam. Dat kan zijn het lichaam van een mens of dat van een dier. De kwaliteit van het volgende leven hangt af van de manier van leven nu. Als je goed leeft, word je herboren in een hogere vorm van leven. Als je slecht leeft, word je herboren in een lagere levensvorm. Deze keten van daden en hun gevolgen wordt karma genoemd.

Het uiteindelijke doel van het leven van een hindoe is moksha of verlossing, loskomen van de cyclus van leven en dood, van samsara. Hoe beter iedere hergeboorte, des te dichter kom je bij moksha. Moksha wordt ook gezien als het moment waarop je individuele ziel, atman, opgaat in de opperste geest Brahman.

De meeste hindoes geloven in de oppergeest Brahma. Maar hindoes bidden niet zoals de christenen tot God en de moslims tot Allah bidden. Het hindoeïsme kent honderden goden, die verschillende kanten van Brahman laten zien. Sommige hindoes vereren vele goden, andere weer helemaal geen goden.

De hindoegoden worden vaak afgebeeld met meer hoofden of met heel veel armen die allemaal een heilig voorwerp vasthouden. Dat zijn symbolen van hun speciale krachten en het aspect dat zij van Brahman vertegenwoordigen.

De Hindoe-Drie-Eenheid
De belangrijkste 3 hindoegoden zijn Brahma (de schepper), Vishnu (de beschermer) en Shiva (de verwoester). Vishnu en Shiva zijn erg geliefde goden, veel tempels zijn aan hen gewijd.

Brahma
Brahma is de schepper van het heelal. Hij wordt afgebeeld met 4 hoofden die naar de vier windrichtingen kijken. Hij rijdt op een gans (het symbool van kennis) of zit op een heilige lotusbloem (elk onderdeel van deze waterplant heeft zijn eigen betekenis). Brahma heeft 4 handen, waarvan hij er altijd één zegenend opheft. Zijn vrouw Saraswati is de godin van de kunst en het onderwijs. 

Vishnu
Vishnu houdt de schepping in stand; hij bewaakt het evenwicht tussen goed en kwaad. Als er op dit punt problemen ontstaan, daalt hij neer op aarde, in de gedaante die op dat moment geschikt is om de orde te herstellen. Zo kwam Vishnu eens naar beneden als een everzwijn, toen een waterdemon de aarde in de oceaan had ondergedompeld. Het enorme dier woelde de aarde met zijn snuit omhoog. Een andere gedaante van Vishnu is Krishna. Krishna kwam ter wereld als het kind van de slechte koning Kamsa. Deze zou door Krishna ten val worden gebracht.
Vishnu zelf is vaak te herkennen aan de kroon op het hoofd en het ruitvormige sieraad op de borst, de 'kaustubha'.
Vishnu wordt van oudsher geassocieerd met de zon. Aan deze herkomst herinneren nog de discus, die afgeleid is van het zonnerad, en Garuda, van oorsprong de zonne-adelaar.
Als tijdens officiële aanbiddingen gebedssnoeren worden gebruikt hebben alle 108 kralen daarvan een eigen Shiva-naam.
De stèle die hier is afgebeeld toont Vishnu Vikrant. Vikrant kan worden vertaald met dapper, moedig.

Shiva
Shiva is één van de belangrijkste goden van het hindoeïsme. In het hindoeïstisch denken is de god Brahma de schepper, Vishnu de onderhouder en Shiva de vernietiger van de schepping. In sommige gedaanten is Shiva een 'algod' die alle functies vervult. Kenmerkend voor Shiva is zijn lange haar, vaak hoog opgebonden, met daarin een maansikkel en een doodskop.
Shiva heeft een derde oog op zijn voorhoofd, dat ontstond toen Parvati, Shiva's vrouw, voor de grap diens ogen bedekte. De hele wereld werd donker. Plotseling sprong een lichtbundel uit Shiva's voorhoofd, om de zon te vervangen. Dit werd het derde oog.
In zijn uitgerekte oorlellen draagt Shiva verschillende oorringen, die het mannelijke en het vrouwelijke symboliseren. Shiva heeft soms 4  armen die steeds verschillende attributen kunnen vasthouden, afhankelijk van de gedaante waarin de god verschijnt.