Dag 7. Woensdag, 7 oktober 2009
Washington, D.C. - Philadelphia

We gaan vandaag naar Philadelphia, 'the most historic city van Amerika'. Het is geen lange rijdag. Maar 194 miles. Vóór de middag zullen we er zijn. De zon schijnt en er staat vrij veel wind.

We rijden via Washington. Dus we gaan weer over de carpoolbaan. Bij Washington zien we in de skyline duidelijk the Old Post Office. We waren er gisteren.
We nemen eerst de Interstate 410 en dan de Interstate 95 richting Baltimore. We zien veel politie: state troopers en highway traffic controllers. In de steden zie je -aangestelde- sheriffs en -benoemde- deputies.

Ook vandaag zien we weer schitterende trucks.

Via de Interstate 895 rijden we om Baltimore heen. De enorme bergen steenzout vallen hier op. Dan komen we weer op de Interstate 95, nu richting New York. We passeren links de Big en Little Gunpowder Falls.
Nadat we de Susquahanna River zijn overgestoken, drinken we in North West Maryland hot chocolate bij Starbucks. Het is dan 10.45 uur. Op een gedenksteen lezen we dat 8 arbeiders tijdens de aanleg van de Interstate 95 zijn omgekomen.

Overal waar we tot nu toe zijn geweest komen we ultra-orthodoxe joden tegen. Het zijn hassidische joden, van oorsprong Oost-Europese joden die de manier van leven voortzetten zoals die eens was in de getto’s van Polen en Rusland. Zij leven, bidden, leren en kleden zich op dezelfde manier als dat daar gebruikelijk was en gaan volkomen voorbij aan het wereldse leven van nu. Zij leven een aan zeer strikte regels gebonden leven. Mannen dragen zwarte kleren en hoeden en gekrulde haarlokken. Vrouwen vertonen zich in lange jurken met een hoofddoek of pruik over het kaalgeschoren hoofd.

Bij Chesapeake house travel Plaza -nog steeds aan de Interstate 95, maar ondertussen wel in Pennsylvania- hebben we een drink- en plaspauze. Het valt ons op, dat niet alle personenauto's aan de voorkant een nummerplaat hebben. We horen dat dat komt omdat het niet in elke staat verplicht is.

Bij Wilmington gaan we naar de Interstate 295. Dan bereiken we Philadelphia. We komen langs de militaire haven en langs het stadion van de Phillies, een van de oudste stadions van Amerika. De skyline van Philadelphia is een mooie combinatie van oude gebouwen en skyscrapers.

We komen even in een file. Een lekke band van een truck is daarvan het gevolg. Niet een, maar meerdere takelwagens moeten eraan te pas komen.

In de haven ligt een driemaster die is verbouwd tot restaurant. We gaan onder de Benjamin Franklin Bridge door. Franklin had daar zijn kantoor.

We worden in Philadelphia afgezet vlakbij het Independence Visitor Center. Hans regelt daar plattegronden van de stad voor ons.

We wandelen langs de poort van Chinatown naar de Reading Terminal Market, de meest bonte verzameling van eten en drinken.

Van home made cookies tot blueberry pancakes en Martha Washington Style Colonial Turkey Pot Pie en het bekendste broodje in de stad: Philadelphia Cheesesteak. Bovendien, al 115 jaar brengen de Amish hier hun verse producten aan de man. Reading Terminal Market is ondergebracht in een oud station, vandaar de naam. Het station zelf bevindt zich intussen een verdieping lager. De markt is een versmarkt: vis, vlees, groenten en fruit,  vruchtensappen, jams en dergelijke. En daartussen Amish vrouwen met witte kap, uniform kleed en schort, en Amish mannen met baard rond de kin.

Dit bezoek hadden we nog tegoed als wisselgeld voor een niet bezochte Amish winkel op onze reis van New York City naar Buffalo.

De Amish laten zich niet fotograferen. Als je dat toch wilt doen moet dat met telelens en zéér omzichtig gebeuren.

We eten op de markt een maïswrap met heel fijn gesneden, net gebraden plakken kalkoen.

Dan gaan we naar de Liberty Bell. Gelukkig is er geen wachttijd.

’s Werelds beroemdste bel -de Liberty Bell- werd gegoten in Londen en in 1752 verstuurd naar Philadelphia voor het nieuwe Pennsylvania State House, de tegenwoordige Independence Hall. Nog voordat de bel werd opgehangen, werd er een barst in ontdekt en moest hij -zo goed en zo kwaad als dat ging- eerst worden hersteld. Er werden 2 klinknagels in de bel aangebracht om de barst niet verder te laten gaan. Beter ware het naar ons idee geweest de bel gelijk terug te sturen!

De bel werd gebruikt om de burgers van Philadelphia te verzamelen. Dat gebeurde bijvoorbeeld ook in 1776 toen voor de eerste keer de Declaration of Independence werd voorgelezen. Aan die gebeurtenis dankt de bel zijn naam: Liberty Bell. De Liberty Bell is vervolgens voor generaties Amerikanen het symbool geworden van vrijheid en onafhankelijkheid.
De laatste keer dat de bel werd geluid was op de verjaardag van George Washington in 1846.

Op advies van Hans gaan we naar de wijk Society Hill. Samen met Nelly & Wil. We zullen daar kerken aantreffen en mooie oude woningen.
Over 6th Street lopen we richting Pine Street. Eerst komen we langs de Independence Hall. We gaan er niet binnen. Voor de ingang staat een té grote rij belangstellenden. Op de hoek met de Walnut Street staat de oude stadsgevangenis. De tralies zitten nog voor de ramen. Het is nu een atheneum! Er recht tegenover ligt Washington Square. Het is een van de 5 openbare parken die William Penn in 1682 voor Philadelphia ontwierp. In 1954 besloot het Washington Square Planning Committee er een memorial op te richten dat zowel een eerbetoon zou zijn aan George  Washington als aan de onbekende soldaat uit de Onafhankelijkheidsoorlog. De tekst op het memorial luidt: Freedom is a light for which many man have died in darkness. De many man waren 1.000-den soldaten uit Washingtons leger.

In Pine Street woonde America's first native-born master of music Francis Johnson (1792-1844). Maar daarvoor zijn we hier niet. Onze belangstelling gaat uit naar de Mother Bethel Church. Deze methodisten kerk uit 1797 is helaas om 14.00 uur -dus 20 minuten geleden- dicht gegaan. De mevrouw van de administratie -God bless all of you!- is alleen, dus kan niemand ons Hollanders in de kerk rondleiden. Maar we mogen wel het sanctuary in. En dat is boffen, want dat is de schitterende ruimte waar de gospelsongs ten gehore worden gebracht.

De joodse synagoge naast de Mother Bethel Church is al langer dicht. Hij is al bijna vervallen! Het joodse woonhuis er tegenover is de moeite van het bekijken echter meer dan waard.

Veel mensen laten hun hond uit. Dat betekent gelukkig niet, dat we moeten uitkijken waar we lopen.

Dan gaan we naar de Old Pine Street Church. Hij dateert uit 1768 en is de enige nog bestaande koloniale presbyteriaanse kerk in Philadelphia. Hij doet nog steeds als zodanig dienst. De kerk wordt ook vaak de Patriottenkerk genoemd. Helaas is ook de Old Pine Street Church dicht. We wandelen even over de naastliggende begraafplaats. Opvalt, dat er zoveel Amerikaanse vlaggetjes naast de grafzerken staan.

Bij de episcopale Saint Peter's Church uit 1761 hebben we meer geluk. Hij is niet alleen open, maar er repeteert ook nog een jongenskoor. Het is komisch te zien hoe de dirigent de jongens aanleert hun mond zover mogelijk open te doen: ze moeten met 3 vingers hun boven- en ondergebit uit elkaar houden.

Het koloniale kerkgebouw met zijn hoge toren is een Nationaal Historisch Monument. De rococo orgelombouw is van 1769. Het Skinner-orgel is jonger: het dateert uit 1931. Ernest Martin Skinner (1866-1960) was een bekende Amerikaanse orgelbouwer. Het orgel van de Saint Peter's Church heeft maar liefst 3.000 pijpen.

Tegenover de kerk staat het Thaddeus Kosciuszko House National Memorial. Thaddeus Kosciuszko was een Poolse genie-officier die een belangrijke rol speelde in de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog. Het huis waar hij verbleef tijdens de winter van 1797-1798 is nu een memorial. Het interieur herinnert niet alleen aan zijn dagelijks leven, maar ook aan zijn daden.

We wandelen verder door de wijk Society Hill. In de 3th Street staan veel oude huizen. Op muurbordjes staan verklarende teksten, zoals: The little house, gebouwd in 1773 in koloniale stijl door John Piles, timmerman en -op een ander huis-: gebouwd in 1813 in Greek Revival Style door James Lundall, timmerman.

We komen langs het Powel-house, gebouwd in 1765. Het Powel-house was de woning van Samuel Powel die de laatste burgemeester van Philadelphia onder de Britse Kroon was. Powel werd ook de eerste burgemeester van Philadelphia na de vorming van de VS. Powel en zijn vrouw ontvingen hier prominente gasten, als John Adams, Benjamin Franklin en George Washington.

Schuin er tegenover staat de episcopale Old St. Paul's Church. Hij is ook al gesloten.
Door de Walnut Street lopen we naar de 4th Street. Daar staat Carpenters Hall. Carpenters Hall werd in 1770 gebouwd. Het Eerste Continentaal Congres vergaderde er in september 1774 om er een Verklaring van Rechten en Grieven, alsmede een oproep aan Koning George III op te stellen. Dat was het gevolg van de verontwaardiging van de kolonies tegenover het Britse Parlement voor het bestraffen van Massachusetts wegens de Boston Tea Party. De Boston Tea Party was een protest van Amerikaanse kolonisten tegen de Britse overheid op 16 december 1773 in Boston in Massachusetts. Het is een van de belangrijkste legendes van de VS en een centraal punt in de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog. Tijdens de Revolutionaire Oorlog fungeerde Carpenters Hall als een hospitaal en ook als een arsenaal voor de Amerikaanse strijdkrachten.

Via de Chestnut Street gaan we naar de 5th Street. Daar staat de Second Bank of the United States uit 1824. Het gebouw is een van de mooiste voorbeelden van Griekse Renaissance architectuur. Het Pantheon in Athene heeft bij de bouw ten voorbeeld gestaan. De Second Bank werd als vennootschap in 1816 opgericht en was tot 1832 een van de invloedrijkste financiële instellingen ter wereld. In het gebouw  is nu een verzameling van laat 18e eeuwse en begin 19e eeuwse portretten ondergebracht.

We hebben alles gezien wat we wilden zien. Het wordt langzamerhand tijd om naar het verzamelpunt terug te gaan. Dat is het Independence Visitor Center. We lopen nog even naar de Independence Hall. Daar was het eerder vanmiddag veel te druk om naar binnen te gaan. Dat is helaas ook nu het geval. Dan maar niet.
Om 17.30 uur rijden we weg naar Hotel Holiday Inn Runnemede in Runnemede. We zijn er om precies 18.00 uur. We stappen gelijk het Happy Hour binnen. Daarna gaan we lekker eten. In dezelfde ruimte. Het smaakt prima. Aan de bar maken we de dag vol.

We hebben ook nu weer een hele grote kamer met goede bedden en een relatief kleine badkamer.

Het totaal aantal afgelegde busmiles bedraagt nu 1.328.

naar volgende dag