Dag 5. Woensdag 18 oktober 2017
Dagtocht naar Vall de Núria

We maken vandaag een excursie naar Vall de Núria. Gids Diny Bongers begeleidt ons weer.

Het Vall de Núria is een op 1.974 m hoogte gelegen dal, omgeven door bergtoppen die bijna tot 3.000 m hoogte reiken. Het is onderdeel van het veel grotere Reserva Nacional de Freser i Setcasses op de grens met Frankrijk. Was het vroeger vooral een bedevaartsoord voor pelgrims naar het daar gelegen Santuari de Núria, tegenwoordig is het een centrum voor de actieve toerist, zowel in de winter als in de zomer.

In Ribes de Freser begint een adembenemende rit van 48 minuten over een tracé van 12,5 km door de bergen met de ‘Cremallera’ -een tandradbaan- naar het 1.062 m hoger gelegen Vall de Núria. Maar door werkzaamheden aan het spoor is het traject Ribes de Freser - Queralbs tijdelijk buiten gebruik gesteld.
Vanuit Queralbs brengt een rit van -slechts- 15 minuten je langs schitterende hoge rotsformaties en diepe kloven naar het 794 m hoger gelegen Vall de Núria.

De spoorweg werd destijds (in 1931) aangelegd om de stroom pelgrims naar het bedevaartsoord Santuari de Núria te brengen. Nu gaan er dagelijks vele toeristen mee naar boven, 's winters om er te skiën en 's zomers voor een bergwandeling, een rit te paard, een bezoek aan het themapark of alleen maar voor een picknick op het gras voor het Santuari. En natuurlijk hoort daar een bezoekje aan het Santuari de Núria en de Ermita de Sant Gill bij Núria.

We gaan om 09:30 uur op pad. Gids Diny deelt direct al mee, dat de rit met het tandradtreintje geen 3 kwartier maar slechts zo'n 20 minuten zal duren. Oorzaak? Werkzaamheden aan het spoor. Er moeten bielzen vervangen worden.
We vertrekken niet uit Ribes de Freser maar uit het Catalaanse Queralbs in de provincie Gerona. Jammer!

Het is vandaag duidelijk minder weer. Killer ook.

Om bijna 10:00 uur rijden we voorbij het Estadi Nacional.

Het is net alsof de herfstkleuren met de dag toenemen.

Om 10:20 uur begint het wat te spetteren. Misschien niet zo vreemd, want voor morgen wordt er heel slecht weer verwacht.

Pas om 11:00 uur maken we een koffie- en plasstop van een half uur in het dorp La Monila bij restaurant El Brezo.
Dat late tijdstip komt voornamelijk omdat we op een 2-baansweg lange tijd achter een transportwagen hout moesten blijven rijden.
Het is inmiddels weer droog.

Vóór het restaurant staat een boom met aangetast blad.

Naast El Brezo staat een beeld van Maria, de patrones van het dorp..

In Ribes de Freser -op een hoogte van 912 m- weten we dus dat we niet op het tandradtreintje kunnen stappen maar met de bus -over de N260- tot Queralbs -op een hoogte van 1.180 m- moeten doorrijden.

We zijn om 12:45 uur in Queralbs.

Vandaar is het slechts een korte rit naar het 794 m hoger gelegen Vall de Núria.

We bezoeken het Santuari de Núria en de Ermita de Sant Gil. Allebei op hele korte loopafstand van het treinstationnetje.

Het Santuari de Núria is vanaf 1883 op een voormalige hermitage gebouwd.

Bij de ingang van de Ermita de Sant Gil ligt een tegel met de symbolen van Núria.
In het kerkje staat een beeldje van de heilige. Er ligt een geweldige hoeveelheid blanco briefjes waarop je een wens kunt schrijven om die dan aan de voeten van de heilige te leggen. Uiteraard staat er ook een offerbox.

De symbolen van Núria zijn een kruis, een bel en een pot. Volgens de legende verborg Sant Gil, die werd vervolgd door koning Witila, het beeld van de Maagd in een grot, samen met een kruis, een klok en een pot.
Dit gebeurde in de 8e eeuw, hij woonde toen enige tijd in dit gebied. Later, in de 11e eeuw, werden het beeld en de andere spullen teruggevonden op aanwijzing van een os. De vindplaats werd een gewijde plaats. Er kwam een ziekenhuis ten behoeve van reizigers die door de bergen naar Frankrijk trokken en de plek groeide uit tot een bedevaartplaats.
Het Santuari is bij de aardbeving van 1428 verwoest. In de 20e eeuw werd het klooster herbouwd. Het is thans omgevormd tot hotel-restaurant.

Een traditie rond het kruis, de bel en de pot is in de basiliek terug te vinden als de ‘L'Olla de Núria’. Het is een verering van de symbolen van Núria die al sinds de 15e eeuw plaatsvindt. Ergens in een hoek in het Santuari staat een wonderlijke bidstoel, een opvallend en merkwaardig, maar ook luidruchtig ding. Achter een opening zit een soort pot, de l'olla. Erboven staat het kruis en ernaast hangt de bel. Aan dit geheel worden wonderbaarlijke eigenschappen toegeschreven. Noodweer kan er mee worden verdreven, maar ook hoofdpijn.

Heel bijzonder is wel de volgende eigenschap: een vrouw die met het hoofd in de pot de bel luidt, zal worden gezegend met vruchtbaarheid. Te oordelen naar het voortdurende geklingel in het Heiligdom, zou het geboortecijfer van Spanje hoger moeten zijn.

Het gaat regenen.

Toch lopen we nog even langs de dierenweide.

Voor we teruggaan naar het stationnetje kijken we in de filmzaal nog naar een dvd over Vall de Núria.

Om 15:15 uur moeten we ons verzamelen bij het perron. Het regent ondertussen al flink. Maar we kunnen gelukkig droog staan.
Er is heel wat volk dat terug wil naar Queralbs.

We vertrekken om 15:35 uur van het station Vall de Núria.

De ramen van de trein zijn zo beregend en beslagen dat Els niet kan fotograferen.

Om 16:15 uur zet Gerlof de bus in beweging voor de reis naar het hotel.
We krijgen weer een half uur pauze in het dorp La Monila bij restaurant El Brezo.
Vlak voor La Massana komen we nog in de file, waarschijnlijk veroorzaakt door het slechte weer.
Pas om 19:20 uur bereiken we Hotel Màgic.

We frissen ons even op en gaan dan naar het restaurant. Natuurlijk zijn we benieuwd naar het weer morgen. Het blijkt niet veel goeds.

naar volgende dag