Dag 5. Maandag, 5 oktober 2009
Buffalo - Washington, D.C.

We ontbijten op onze kamer en zetten er koffie bij.
We gaan vandaag naar Washington, D.C. Dat wordt een lange rit. De langste van de vakantie: 503 miles. Dat zal het  totaalaantal afgelegde buskilometers op 1.048 miles brengen.
Busreizen vindt Els nooit zo geslaagd, omdat ze dan door de ruiten moet fotograferen. Die zijn in onze bus enigszins gecoat en bovendien rijdt Orlando best pittig door. Dat komt de kwaliteit van de foto's niet ten goede. Al met al wordt er om die reden best veel van de voorste vrije stoelen gebruik gemaakt. De voorruiten zijn immers niet gecoat. Hans kondigt bezienswaardigheden ook steeds ruim van tevoren aan.

Over de Interstates 90 en 390 rijden we dezelfde weg als eergisteren terug naar Corning.

Gelukkig wél aan de andere kant van de weg!  Het wordt vandaag weer volop genieten van loofbomen in herfsttooi. Toch zijn er natuurlijk ook andere dingen te zien.

 Aanvankelijk is dat veel landbouwgrond. Er wordt veelal maïs op verbouwd.

 Langs de weg op de vluchtstroken zien we relatief veel doodgereden wasbeertjes. Waarschijnlijk komt dat omdat het paartijd is en de diertjes dan wat onvoorzichtiger zijn. We rijden ook nog weleens langs begraafplaatsen. Opvalt, dat daar nooit een muur of hek omheen staat.

Om 10:45 uur drinken we even vóór Corning in Bath hot chocolate bij McDonalds.

Daarna rijden we de Interstate 86 op. Ook langs die weg staan er weer volop loofbomen. We rijden door flink heuvelachtig gebied. Dat levert prachtige vergezichten op.
We zien nauwelijks slecht onderhouden huizen.
Over de Interstate 180 gaan we verder. We komen in de staat Pennsylvania.

Op deze typische reisdag kan Hans weer flink wat wetenswaardigheden kwijt. We noemen er een paar:
De Rijtijdenbesluiten in de VS kennen geen verplichte rusttijden. Er is feitelijk maar een algemene bepaling: maximaal 11 uur per dag en 70 uur in 7 dagen of 60 uur in 6 dagen mag er gereden worden. Vrachtwagens moeten meerdere malen worden geregistreerd. Eénmaal door het Department of Transportation en eenmaal door de thuisstaat. Als er ook in andere staten vrachtbelasting moet worden betaald, moet ook daar registratie plaatsvinden. De registraties staan op de zijkant van de cabine vermeld. In de staat Texas vinden de minste inbraken plaats. Bij huisinbraak mag de bewoner zich daar namelijk verdedigen, ook met vuurwapens, en zal hij niet als schuldig worden aangemerkt in geval van zwaar letsel bij of overlijden van de inbreker(s).
Door de bevolkingsgroep vrouwen tussen de 20 en 35 jaar wordt het meest wapens gekocht. Deze groep vrouwen werkt namelijk tot laat in de avond en moet dan nog terug naar huis. Denk daarbij aan onveilige situaties bij het naar de auto lopen, omdat die bijvoorbeeld niet vlak voor de deur van de winkel of van het kantoor staat, maar wat verder weg of in een parkeergarage. Als thuis niet over een garage wordt beschikt kan op een laat tijdstip ook van een onveilige situatie sprake zijn.
Het levensonderhoud is in de VS een stuk goedkoper dan bij ons in Nederland. De woonkosten hangen in hoge mate af van waar je woont. De Amerikaan heeft recht op slechts weinig vakantiedagen; als regel maximaal 2 weken per jaar. Van alleen AOW kom je in Amerika niet rond.

Bij Harrisburg nemen we de Interstate 81. Dit is het gebied waarin tijdens de Onafhankelijkheidsoorlog (1775-183) felle strijd geleverd werd.
We lunchen in Williamsport bij Wegmans, een grote supermarkt. De oprichter was Robert B. Wegman. Hij leefde van 1918-2006. We nemen hot soup, een -hoe kan het anders in Amerika- flinke beker.

Bij Hagerstown gaan verder over de Interstate 70. We komen in het gebied van de Amish. De Amish vormen een oorspronkelijk uit Zwitserland afkomstige protestantse geloofsgemeenschap die in de 17e en de 18e eeuw wegens geloofsvervolging naar onder meer Amerika vluchtten. Ze hechten zeer aan hun geloof, aan een eenvoudig leven, aan een hecht gezinsleven en aan loyaliteit aan de geloofsgemeenschap. Ze plaatsen zich bewust buiten de moderne wereld. De Amish leven in agrarische gemeenschappen, nog grotendeels zoals men in de eerste helft van de 19e eeuw leefde, zonder veel moderne voorzieningen en met gebruikmaking van traditionele landbouwmethoden en ambachtswerk.

De Amish hebben geen elektra, radio, tv of auto. Telefoon hebben ze ook niet, althans niet in huis. Meestal hebben de nederzettingen ergens een publieke telefooncel in de vorm van een houten hokje dat aan een buitenwc doet denken. De Amish dragen nog de eenvoudige plattelandskledij uit vervlogen tijd. Getrouwde mannen moeten hun baard laten staan, om de kin, maar een snor is taboe. Die doet te veel aan Pruisisch militarisme denken. De Pruisen waren indertijd immers hun overheersers. De Amish helpen elkaar met het bouwen van huizen. Degene die een huis wil bouwen, legt 4 grote houten A's op de grond. Met de hulp van buren worden die omhoog getrokken. Dan worden er balken tussen geplaatst. Afbouw vergt weinig tijd. Amish huizen zijn erg sober. De vloeren zijn kaal en er is geen wandversiering. Het huis wordt verwarmd door maar een kachel. Die staat in de keuken. Daar wordt ook gewoond. De kamer wordt nauwelijks gebruikt, alleen bij speciale gelegenheden.
Langs de weg staan waarschuwingsbordjes voor de zwarte koetsjes, door paarden getrokken en voorzien van een grote rode reflecterende driehoek achterop, waarin de Amish rondrijden. Op de vluchtstrook en tegen het verkeer in, wel te verstaan. We zien er een. Ook een Amish fietser komt ons tegemoet. Hij is goed te herkennen aan hoed en baard. We boffen, want even verderop in het land zien we bij een Amish boerderij een door 2 paarden getrokken boerenkar met een Amish op de bok.
We rijden eerst links en dan rechts langs de Susquehanna River. Op een eilandje staat een surrogaat Vrijheidsbeeld. We zien nóg een aardig verkeersbordje: Beware of agressive drivers. Wat opvalt is, dat bij meerdere rijstroken elke rijstrook z'n eigen tempo heeft. Passeren mag zowel links als rechts, als je je eigen snelheid maar aanhoudt.

In Mechanicsburg hebben we om 16.30 uur een stop bij McDonalds. We zijn daar tot koffie veroordeeld.
Bij Frederick nemen we de Interstate 270. We zijn dan in de staat Maryland. De nicknames van die staat zijn: The Old Line State en Freestate. We blijven de Interstate 270 volgen tot Rockville.

In Rockville genieten we bij Tysons Buffet van een zéér uitgebreid Chinees buffet, niet-alcoholische drankjes inbegrepen, voor het luttele bedrag van $ 15,-. Oók weer door Hans geregeld.

Als we uit Rockville weggaan is het al 20.00 uur. We hebben dan nog 3 kwartier te gaan. We verlaten de staat Maryland weer.

In de Comfort Inn Gunston Corner in Lorton, even buiten Washington, D.C., krijgen we -als steeds- een grote kamer met een vrij ruime badgelegenheid.

We vinden dat het voor vandaag genoeg geweest is en gaan maar niet meer naar de bar.

naar volgende dag