Dag 14. Woensdag, 14 oktober 2009
Red Rock Canyon en Las Vegas
We ontbijten in
Magnolia's Restaurant. Om 09:45 uur verzamelen we ons in de lobby van het hotel
en om 10:00 uur vertrekken we naar Red Rock Canyon. We rijden via Charleston.
De vele huizen zijn op weinig grond gebouwd. Alle nieuwe wijken zijn ommuurd en
hebben een poort. Het bouwen gaat hier snel: een fundering is niet nodig, er
wordt een houten skelet in elkaar gezet en een heteluchtsysteem completeert het geheel!
Red Rock Canyon State Park op het zuidelijke puntje van de Sierra Nevada die hier overgaat in de El Paso Range, ligt maar zo’n 20-25 km van ons hotel af. Het gebied werd en wordt veel gebruikt als achtergrond voor commercials en films. Het is een 800 km2 groot natuurgebied met grote rode zandsteenrotsen en hoge rotswanden, bekend onder de naam Keystone Trust. De rotsachtige formaties zijn de overblijfselen van een zee die hier miljoenen jaren geleden lag. Het Visitor Center wordt nog gebouwd. Steile wand klimmers maken graag van dit gebied gebruik.
|
|
Het is nog een beetje heiig als we aankomen. Maar al snel breekt de zon door.
Waarom zijn de rotsen rood? Laten we de officials zelf aan het woord:
|
|
De
geologische scheidingslijnen in de rotsen zijn goed te zien, doordat de lagen
verschillend van kleur zijn.
De normale wintertemperatuur hier is zo'n 14º, maar met zon kan het oplopen tot
20º. In de zomer is het hier rond de klok van 16.00 uur 42º.
Er zijn veel zandduinen. Dat komt omdat het zand vettig is en dus klontert.
Winderosie zorgt er vervolgens voor dat de zandduinen behoorlijk worden
rondgeslepen.
|
|
|
|
Om 11:45 uur gaan we weg. We
maken nog 2 fotostops. We zien weinig dieren. Dat komt omdat het hier behoorlijk
warm is. De dieren komen daardoor pas 's nachts tot leven. Op grotere hoogte
leven moeflons. De wat karige begroeiing hier valt onder chaparral.
We komen bij een splitsing. Rechts is naar Death Valley National Park, links is
naar Las Vegas Outlet Center. Het programma zegt dat we naar het Outlet Center
gaan. Dus doen we dat ook. Erg jammer, vinden wij. Via Blue Diamond komen we er.
|
|
In het Outlet Center hebben we
eigenlijk weinig te zoeken. Inderdaad, de prijzen zijn erg laag, maar als het om
merkkleding gaat, zie je alleen maar maten die ze in de winkels niet kwijt
kunnen of waarvan de fabriek er teveel heeft gemaakt. We komen niet verder dan
de aanschaf van 2 dvd's. Maar daar zijn we dan ook best blij mee:
Stevie Wonder, Live at last, en Diana Krall, Live in Rio.
We lunchen bij Sbarro, Umberto's of Las Vegas.
|
|
|
|
Om 15:30 uur gaan we terug naar het hotel. We frissen ons op, drinken een biertje bij Magnolia's Restaurant en gaan om 18.00 uur met de bus van het openbaar vervoer naar de Las Vegas Boulevard. We stappen uit bij het Bellagio Hotel & Casino. We hebben er 3 kwartier over gedaan. Via loopbanden gaan we naar de ingang van het hotel. Voor de ingang staat een flink aantal zeer grote limousines en een grote Hummer.
|
|
Het
Bellagio werd in 1998 geopend. Dit gigantische gebouw telde tijdens
de opening 3.026 kamers en kostte in totaal 1,6 miljard dollar. De opening zou
in totaal 88 miljoen dollar hebben gekost. Vips die wilden overnachten moesten
$ 1.000 per persoon betalen of $ 3.500 per koppel. Het geld ging
naar een stichting tegen blindheid.
Het thema van het hotel is de
Italiaanse plaats Bellagio aan het Comomeer. Voor het hotel ligt het 'Comomeer',
omgeven door terracottakleurige huisjes. Het is 3 ha groot en er is een
groot aantal fonteinen in gemonteerd.
Deze fonteinen kostten $ 40 miljoen en
spuiten water uit 1.200 openingen. Gepaard met licht en gesynchroniseerd op
muziek kan het water een hoogte van 250 m bereiken.
De fonteinen kregen extra aandacht
in de remake van de film Ocean’s Eleven, waarin een casino wordt overvallen.
Naast de indrukwekkende fonteinen voor het hotel is er -in een op temperatuur
gehouden ruimte in de patisserie- ook een heuse chocoladefontein. Het is de
grootste fontein ter wereld met chocolade.
In
de lobby van het Bellagio hangt aan het plafond over een oppervlak van 190 m2
een indrukwekkende compositie van meer dan 2.000 handgeblazen glazen bloemen,
'Dale Chihuly's Fiori di Como' genaamd. Dale Chihuly is een Amerikaanse
glasblazer en beeldhouwer. Hij wordt algemeen beschouwd als de meest bekende
hedendaagse glaskunstenaar.
|
|
|
|
|
|
In het hotel is met veel pompoenen de sfeer van de herfst en van Halloween aangebracht. Er staat een werkend waterrad en sprookjesbomen spreken de mensen toe. Als we uitgekeken zijn, gaan we buiten naar de watershow kijken. Lang hoeven we daarop niet te wachten, want elk kwartier start er een nieuwe voorstelling.
|
|
Op onze weg naar The Venetian Resort-Hotel-Casino komen we langs Harrah's Las Vegas Casino & Hotel. Het heeft 7 restaurants. Eentje zal best naar onze zin zijn, want we hebben ondertussen flink trek gekregen. We kiezen voor een buffet. Het is heel erg uitgebreid. En de prijs is eigenlijk bijzonder laag.
|
|
We gaan door naar The Venetian. Het heeft 4.049 suites en een 11.148 m2 groot casino. Het thema van dit hotel is -hoe kan het anders- Venetië. We zien o.a. replica's van het Dogen paleis, de Campanile toren en de Rialtobrug. In het Canal Grande liggen de gondels te wachten om bezoekers via het kanaal het prachtige overdekte winkelcentrum 'Grand Canal Shoppes' binnen te varen. In dit zeer luxe winkelcentrum kom je straatartiesten tegen op een replica van het San Marcoplein. De bouwkosten bedroegen maar liefst $ 1,5 miljard.
|
|
Het wordt tijd om naar het hotel terug te gaan. De bushalte is pal voor The Venetian. De bus laat lang op zich wachten. Schuin aan de overkant ligt Treasure Island Casino. Er vindt juist op dit moment een piratengevecht plaats met halfnaakte vrouwen die blijkbaar door veel te dansen een piratenschip, met eveneens halfnaakte mannen, kunnen laten zinken. Recht tegenover de bushalte is The Mirage. Vanaf deze plek zien we pas het grote bronzen beeld met torso's van de befaamde illusionisten Siegfried Fischbacher en Roy Horn naast een leeuwenkop.
|
|
De 63-jarige Roy werd eind 2003 door de witte tijger Montecore in zijn nek gebeten tijdens een show in hotel The Mirage. De illusionist raakte bij het ongeluk ernstig gewond en had lange tijd nodig om te revalideren. Het duo verklaarde later dat Roy tijdens de show was geveld door een beroerte. Montecore zou slechts hebben geprobeerd hem naar een veilig plekje te slepen. Het beeld laat een leeuwenkop zien, omdat Siegfried & Roy hun show in het hotel indertijd met leeuwen zijn begonnen.
Op een plaquette vóór het beeld
staat:
Dedicated
to Siegfried & Roy, Masters of the Impossible, creators of an unprecedented
phenomenon in the theatrical arts.
As the pioneers of family entertainment in Las Vegas, they have changed the
course of its history and
have become the city’s all-time premier attraction. Furthermore, they have made
conservation history in providing tireless and dedicated leadership to help
preserve nature’s endangered white tigers for future generations
*****
With deepest gratitude from friends and admirers around the world whose lives
have been enriched
by their magical touch.
October, 1993
Als de bus dan eindelijk komt, zijn we blij nog een staanplaatsje te kunnen bemachtigen. In Fremont Street kunnen we nog net genieten van het slotnummer van de band Frank and the Steins. Aansluitend begint de light show. Helaas is het weer Kiss. Graag hadden we iets anders willen zien.
|
|
